Nararapat bang maglingkod bilang pastor/magsermon ang mga babae?



Tanong: "Nararapat bang maglingkod bilang pastor/magsermon ang mga babae?"

Sagot:
Wala na sigurong mas hihigit pa sa mga isyu na pinagdedebatehan sa simbahan kaysa sa isyu ng mga babae na nagsisilbi bilang pastor o nagsesermon. Dahil dito, napaka-importante na huwag tingnan ang isyung ito na lalaki kontra sa babae. Mayroong mga babae na naniniwalang hindi dapat magsilbi bilang pastor ang mga babae at nagtakda ang Bibliya ng mga ministeryo para sa mga babae - at mayroon namang mga lalaki na naniniwala na pwedeng magpastor at magsermon ang mga babae at hindi nagtakda ang Bibliya ng mga ministeryo para sa mga babae. Hindi ito isyu ng diskriminasyon. Ito'y isyu ng Biblikal na interpretasyon. Sinasabi ng 1 Timoteo 2: 11-12, "Ang babae'y kailangang tumahimik sa panahon ng pag-aaral at lubos na pasakop. Hindi ko pinapayagang ang babae ay magturo o mamahala sa mga lalaki; kailangang tumahimik siya." Sa simbahan, itinalaga ng Diyos ang mga babae at lalaki sa iba't-ibang papel na kanilang gagampanan. Sa ganitong paraan nilalang ng Diyos ang sangkatauhan (1 Timoteo 2:13) at sa ganitong paraan rin pumasok ang kasalanan sa sanlibutan (2 Timoteo 2:14).

Ang Diyos, sa pamamagitan ng mga sulat ni Pablo, ay pinagbawalan ang mga kababaihan na gampanan ang pagtuturong espiritwal na gaya o higit pa sa mga kalalakihan. Ito'y hindi nagpapahintulot sa mga kababaihan na maglingkod bilang pastor, kalakip na rito ang pagbibigay ng sermon, pagtuturo at pagkakaroon ng mas mataas na espiritwal na awtoridad kaysa sa mga lalaki. Marami ang mga tumututol sa ganitong pananaw sa mga babaeng pastor o mga babaeng nasa ministeryo. Ang isa sa pinaka-pangkaraniwang argumento ay ang itinuturo ni Pablo na nagbabawal sa mga babae na magturo dahil noong unang siglo, pangkaraniwan nang walang mga pinag-aralan ang mga kababaihan. Gayon man, hindi binabanggit sa 1 Timoteo 2: 11-14 ang antas ng edukasyon. Kung ang edukasyon ang kwalipikasyon ng ministeryo, karamihan sa mga disupulo ni Hesus ay hindi magiging kwalipikado. Ang pangalawa sa pangkaraniwang pagtutol ay ang pinagbawalan lamang daw ni Pablo na magturo ay ang mga babaeng mananampalataya sa Efeso ( Ang 1 Timoteo ay isinulat para kay Timoteo, na isang pastor sa simbahan ng Efeso).

Ang lungsod ng Efeso ay nakilala dahil sa templo ni Artemis, isang babaeng diyus-diyosan ng mga Griyego. Ang mga babae ang may awtoridad sa pagsamba kay Artemis. Gayon man, hindi binanggit sa aklat ng 1 Timoteo o maging si Pablo ay hindi sinabing ang pagsamba kay Artemis ang dahilan kung bakit may pagbabawal para sa mga babae sa aklat ng 1 Timoteo 2: 11-12. Ang pangatlong pangakaraniwang pagtutol ay ang argumento na tinutukoy lamang daw ni Pablo ay ang mga mag-asawang lalaki at babae, at hindi ang pangkalahatang babae at lalaki. Ang Griyegong salita sa 1 Timoteo 2: 11-14 ay maaring tumukoy sa mag-asawang babae at lalaki. Gayon man, ang simpleng kahulugan ng mga salita ay babae at lalaki.

Ang parehong griyegong salita ay ginamit rin sa talata 8-10. Ang mga asawang lalaki lang ba sa lahat ng dako ang mananalanging may malinis na kalooban, walang hinanakit o galit sa kapwa (Talata 8)? Ang mga babaeng asawa lang ba ang dapat maging mahinhin, maayos at maingat sa pananamit at ayos ang buhok? Ang pinakahiyas nila ay hindi ang mga palamuting ginto, perlas o mamahaling damit, kundi ang mga mabubuting gawang nararapat sa mga sumasampalataya sa Diyos (Talata 9-10)? Ang talata mula walo hanggang sampu ay malinaw na tumutukoy sa babae at lalaki sa pangkalahatan, at hndi lamang sa mag-asawang babae at lalaki. Hindi makikita sa konteksto na may pagbanggit tungkol sa mag-asawang babae at lalaki sa mga talatang 11-14. Sa kabila noon, mayroon pa ring madalas na pagtutol sa ganitong interpretasyon para sa mga babaeng pastor o nagbibigay ng sermon kagaya nina Miriam, Deborah, Huldah, Priscilla, Phoebe at iba pa. – mga babaeng nagkaroon ng posisyon bilang taga-panguna sa Bibliya. Ngunit kailangang pag-ukulan ng pansin ang ilang importanteng mga aspeto. Katulad kay Deborah, siya ay nag-iisang babae sa labintatlong mga lalaking hukom. Tungkol naman kay Huldah, siya ay nag-iisang babaeng propeta sa ilang dosenang mga lalaking propeta na binanggit sa Bibliya. Ang tanging koneksiyon lamang ni Miriam sa pamumuno ay dahil siya ay kapatid na babae ni Moises at Aaron. Samakatwid hindi pwedeng gawing halimbawa ang mga babaeng ito upang payagan ang mga babae na magpastor oa magsermon sa iglesia dahil hindi naman ito ang kanilang naging tungkulin. Ang dalawang pinaka-kilalang mga babae sa panahon ng mga hari ay ang masamang mga babae na sina Athaliah at Jezebel – subalit hindi rin sila pwedeng maging halimbawa ng mga namumunong babae sa iglesia.

Sa aklat ng Mga Gawa, kabanata 18, ipinakilala sina Priscilla at Aquila bilang mga matapat na lingkod ni Kristo. Ang pangalan ni Priscilla ay nabanggit ng una, marahil ito nagpapakitang siya ay mas kilala sa iglesia kumpara sa kanyang asawa (lalaki). Gayon man, hindi sinabi saan man na si Priscilla ay nakikilahok sa mga gawain sa ministeryo na sumasalungat sa 1 Timoteo 2: 11-14. Dinala ni Priscilla at Aquila si Apollos sa kanilang tahanan at kapwa nila ipinaliwanag ang Salita ng Diyos sa kanya ng buong linaw (Mga Gawa 18: 26). Sa aklat ng Roma 16:1, noon pa man itinuturing nang diakonesa si Phoebe sa halip na utusan o alila – hindi ito nagpapakitang si Phoebe ay isang guro sa simbahan. “Ang kakayahang magturo” ay kwalipikasyon sa mga mas nakakatanda, pero hindi sa mga diakonesa (1 Timoteo 3: 1-13; Titus 1: 6-9).

Ang mga nakatatanda/ obispo/ at mga diakono sa simbahan ay inilalarawan bilang “asawang lalaki ng nag-iisang babae,” “Isang taong iginagalang at sinusunod ng mga anak,” at “lalaking karapat-dapat igalang.” Bilang karagdagan, sa 1 Timoteo 3: 1-13 at Titus 1: 6-9, ang panlalaking panghalip ang tanging ginagamit kung ang tinutukoy ay ang mga nakatatanda/obispo/diakono. Sinasabi sa 1 Timoteo 2: 11-14 ang malinaw na “dahilan”. Nagsisimula ang talata 13 sa “dahil sa” at binigay ang “dahilan” sa mga talatang 11-12. Bakit ang babae ay hindi dapat magturo o magkaroon ng awtoridad na higit pa sa mga lalaki? Sapagkat – “Si Adan muna ang nilalang, bago si Eba. Hindi si Adan kundi si Eba ang nadaya at sumuway. Yan ang dahilan. Nilalang ng Diyos si Adan at pagkatapos si Eba para maging katuwang ni Adan. Ang ganitong kaayusan ng paglalang ay mayroong pandaigdigang aplikasyon sa sangkatauhan sa pamilya (Efeso 5: 22-33) at sa simbahan.

Ang katotohanang unang nadaya si Eba ay siya ring binibigay na dahilan para ang mga babae ay hindi dapat magsilbing pastor o magkaroon ng espiritwal na awtoridad na mas higit pa sa mga lalaki. Ito’y nagkukumbinse sa iba hindi dapat magturo ang mga babae sapagkat mas madali silang madaya. Ang naturang talata sa Biblia ay tinututulan muli ng mga naniniwalang ang maga babae ay puwedeng magpasto. Ang argumento nila ay ganito: Kung ang mga babae ay mas madaling madaya, bakit pinapayagan silang magturo ng mga bata (na madaling malinlang) at iba pang mga kababaihan (na ipaglagay nating mas madaling malinlang)? Hindi yan ang sinasabi ng teksto. Ang mga babae ay hindi dapat magturo o magkaroon ng espiritwal na awtoridad na higit pa sa mga lalaki dahil si Eba ay nalinlang. Bilang konsekwensya, binigay ng Diyos sa mga lalaki ang awtoridad na magturo sa mga simbahan. Nangunguna ang mga babae kung ang pag-uusapan ay ang pagsisilbi sa kapwa, pagkahabag, pagtuturo at pagbibigay ng tulong. Karamihan sa mga ministeryo ng simbahan ay umaasa sa mga kababaihan.

Ang mga babae sa mga simbahan ay hindi pinagbabawalang manalangin sa harap ng publiko o mangaral ng Salita ng Diyos (1 Corinto 11: 5), sa halip tanging ang pagkakaroon lamang ng espiritwal na awtoridad bilang pastor o pagsersermon ang hindi pinapayagan. Hindi makikita sa Bibliya na pinagbabawalan ang mga babae na gamitin ang mga kaloob ng Banal na Espiritu (1 Corinto Kabanata 12). Ang mga babae, kagaya lang din ng mga lalaki, ay tinawag para maglingkod sa kapwa, ipakita ang bunga ng Banal na Espiritu (Galacia 5: 22-23), at ipahayag ang Ebanghelyo sa mga naliligaw (Mateo 28: 18-20; Mga Gawa 1: 8; 1 Pedro 3: 15). Tanging ang mga lalaki lamang ang inordenahan ng Diyos na maglingkod bilang pastor at magkaroon ng mataas na espiritwal na awtoridad sa pagtuturo sa simbahan.

Hindi ito dahil sa ang mga lalaki ay mas magaling na guro, o dahil ang mga babae ay mas mababa ang uri o marupok at hindi matalino (hindi naman ganito ang kaso). Ito ang disenyo ng Diyos sa simbahan. Ang mga lalaki ang dapat magpakita ng halimbawa sa pamumunong espiritwal – sa kanilang mga buhay at mga salita. Ang mga kababaihan naman ang pinagagawa ng mas mababang mga tungkulin. Hinihikayat ang mga babae na turuan ang ibang mga kababaihan (Titus 2: 3-5). Hindi rin pinagbabawalan ng Bibliya na magturo ang mga kababaihan sa mga bata. Ang tanging aktibidad na ipinagbabawal sa mga kababaihan ay ang pagkakaroon ng mas mataas na espiritwal na awtoridad kaysa sa mga kalalakihan gaya ng pagpapastor at pagsesermon sa pulpito. Hindi pinawawalang halaga ng alituntuning ito sa simbahan ang mga babae sa halip binibigyan sila ng pagkakataon na mapag-tuunan ng pansin ang mga ministeryo ayon sa biyayang ipinagkaloob at ipinahintulot sa kanila ng Diyos.


Bumalik sa Tagalog Home Page

Nararapat bang maglingkod bilang pastor/magsermon ang mga babae?