Calvinism laban sa Arminianism – alin bang pananaw ang tama?

Tanong: "Calvinism laban sa Arminianism – alin bang pananaw ang tama?"

Sagot: Ang Calvinism at ang Arminianism ay dalawang sistema ng Teolohiya na nagtatangkang ipaliwanag ang relasyon sa pagitan ng Kadakilaan ng Diyos at ang responsibiladad ng sangkatauhan pagdating sa kaligtasan. Ang Calvinism ay hinango sa pangalan ni John Calvin, isang Pranses na nag-aaral ng Teolohiya at namuhay noong 1509-1565. Ang Arminianism naman ay hinango kay Jacobus Arminius, isang Dutch na nag-aaral rin ng Teolohiya at namuhay noong 1560-1609.

Ang dalawang sistema ay maaaring kunin ang kabuuan sa pamamagitan lamang ng limang punto. Ang Calvinism ay pinanghahawakan ang paniniwalang “total depravity” habang ang Arminianism ay pinanghahawakan naman ang paniniwalang “partial depravity.” Ang “total depravity” ay nangangahulugang ang sangkatauhan ay nababalot ng kasalanan, samakatuwid ang sangkatauhan ay walang kakayahang lumapit sa Diyos sa pamamagitan ng kanilang pansariling kagustuhan. Ang “partial depravity” naman ay nangangahulugang ang lahat ng pagkatao ng sangkatauhan ay balot ng kasalanan, subalit hindi ito umaabot sa puntong hindi na nila magawang manampalataya sa Diyos sa pamamagitan ng kanilang pansariling kagustuhan.

Pinanghahawakan ng Calvinism ang paniniwalang walang kondisyong pagpili samantalang pinaniniwalaan naman ng Arminianism ang may kondisyong pagpili. Ang pananaw ng walang kondisyong pagpili ay naniniwalang ang Diyos lamang ang pumipili ng mga taong maliligtas at ito’y nakabase lamang sa Kanyang sariling kalooban, at hindi sa likas na katangian ng isang tao. Ang pananaw na may kondisyong pagpili ay naniniwalang pinipili ng Diyos ang mga taong maliligtas base sa Kanyang kakayahang malaman ang mga pangyayaring hindi pa nagaganap, nalalaman na ng Diyos kung sino ang mananampalataya kay Kristo at magkakaroon ng kaligtasan.

Pinaniniwalaan ng Calvinism ang limitadong pagtubos habang ang Arminianism naman ay naniniwala sa walang limitasyong pagtubos. Ito ang pinaka-kontrobersiyal sa limang punto. Ang limitadong pagtubos ay naniniwalang si Hesus ay namatay para lamang sa Kanyang mga pinili. Samantalang ang walang limitasyong pagtubos naman ay naniniwalang si Hesus ay namatay para sa lahat, subalit ang Kanyang kamatayan ay walang epekto hangga’t hindi nananampalataya ang isang tao.

Pinanghahawakan ng Calvinism ang hindi matatanggihang grasya ng Diyos samantalang naniniwala naman ang Arminianism sa natatanggihang grasya ng Diyos. Sinasabi ng pananaw na hindi matatanggihang grasya na kung tinawag Diyos ang isang tao sa kaligtasan, ang taong iyong ay tiyak na tatanggap ng kaligtasan. Samantalanang ang pananaw naman na matatanggigang grasya ng Diyos ay naniniwalang ang lahat ng tao ay tinawag ng Diyos para sa kaligtasan, subalit maraming mga tao ang tumangging tanggapin ang panawagang ito sa halip binalewala pa nila ang Diyos.

Naniniwala naman ang Calvinism sa pagtitiyaga ng mga mananampalataya habang ang Arminianism naman ay pinanghahawakan ang paniniwalang mayroong kondisyon ang kaligtasan. Ang pagtitiyaga ng mga mananampalataya ay tumutukoy sa konseptong ang taong pinili na ng Diyos ay magtitiyaga sa kanyang pananampalataya at kailanman hindi niya itatatwa si Kristo at hindi niya ito tatalikuran. Samantalang ang pananaw naman ng may kondisyong kaligtasan ay naniniwalang ang isang mananampalataya kay Kristo ay maaaring, sa kanyang pansariling kalooban, tumalikod kay Kristo at dahil dito mawawala ang kanyang kaligtasan.

Sa debate ng Calvinism laban sa Arminianism, sino ba ang panalo? Nakakatawag pansin na sa katawan ng mga mananampalataya kay Kristo, mayroong magkahalong Calvinism at Arminianism. Mayroong limang puntong Calvinists at limang puntong Arminians. Maraming mga mananampalataya ang dumating sa puntong pinaghalo at pinaniwalaan ang dalawang pananaw. Sa kahulihulihan, ang aming paniniwala ay kapwa nabigo ang dalawang sistemang ito sa kanilang pagtatangkang ipaliwanag ang hindi pwedeng ipaliwanag. Walang kakayahan ang tao na lubusang maunawaan ang konseptong kagaya nito. Oo, ang Diyos ay ang pinaka-dakila at ang nakakaalam ng lahat. Oo, tinawag ang sangkatauhan na gumawa ng totoong desisyon na ilagay ang kanilang pananampalataya kay Kristo para sa kanilang kaligtasan. Ang dalawang katotohanang ito ay tila magkasalungat para sa atin, subalit sa isipan ng Diyos ito’y may katotohanan.

Balik sa Tagalog Home Page