Ko su bili crkveni oci?




Pitanje: Ko su bili crkveni oci?

Odgovor:
Crkveni oci se dele na tri glavne kategorije: apostolski oci, prenikejski oci i postnikejski oci. Apostolski oci, kao na primer Klement Rimski, bili su savremenici apostola i verovatno njihovi učenici koji su prenosili apostolsko učenje i tradiciju. Lin koji se pominje u 2. Timoteju 4:21 postao je rimski episkop posle stradanja apostola Petra. Klement je nasledio Lina pa se, prema tome, obojica smatraju apostolskim ocima. Nijedan Linov spis nije sačuvan, dok Klementovi jesu. Početkom drugog veka apostolski oci nestaju sa scene, osim onih koji su bili učenici apostola Jovana koji je prema predanju umro u Efesu 98. godine. Jedan od tih otaca bio je Polikarp.

Posle apostolskih dolaze prenikejski oci koji pripadaju periodu do Nikejskog sabora održanog 325. godine. Irinej, Ignjatije Antiohijski i Justin Mučenik su neki od njih.

Postnikejski oci dolaze posle Nikejskog sabora. Među njima su čuveni Avgustin koga nazivaju i ocem Rimokatoličke crkve zbog velikog doprinosa stvaranju crkvene doktrine, zatim Jovan Hrizostom nazvan Zlatousti zbog svoje izuzetne govorničke veštine i Evsevije Kesarijski koji je napisao crkvenu istoriju od Isusovog rođenja do 324. godine, dakle jednu godinu pre Nikejskog sabora. Ostali postnikejski oci bili su Jeronim koji je preveo Novi zavet sa grčkog na latinski (Vulgata) i Ambrozije koji je u velikoj meri uticao na cara Konstantina da pređe u hrišćansku veru.

Kakvo je bilo verovanje crkvenih otaca? Apostolskim ocima bilo je najvažnije da propovedaju evanđelje kako su to činili apostoli. Nije ih interesovalo formulisanje teološke doktrine jer im je evanđelje koje su primili od apostola bilo sasvim dovoljno. I oni su revnosno radili na razobličavanju i iskorenjivanju svake lažne doktrine koja bi se uvukla u crkvu. Zahvaljujući njihovoj želji da ostanu verni evanđelju koje im je predano sačuvana je pravovernost poruke.

Prenikejski oci takođe su se trudili da ostanu verni evanđelju, ali su imali i dodatnu muku. Naime, pojavili su se lažni spisi koji su pretili da budu izjednačeni sa Pavlovim, Petrovim i Lukinim. Razlog je bio očigledan. Ako Hristovo telo prihvati te lažne spise, u crkvu će se uvući jeres. Zbog toga su prenikejski oci provodili dosta vremena braneći hrišćansku veru od lažnih doktrina što je dovelo da početaka formiranja prihvaćene crkvene doktrine.

Postnikejski oci nastavili su da brane evanđelje od jeresi pa su se sve više interesovali za metode u toj borbi, a sve manje za prenošenje evanđelja u čistoj formi. To ih je udaljilo od ortodoksnog učenja koje je bilo obeležje apostolskih otaca. Ovo je bilo doba teologa i beskrajnih diskusija o pitanjima poput onog koliko anđela može da stane na vrh igle.

Crkveni oci su svetao primer kako treba slediti Hrista i braniti istinu. Oni nisu bili savršeni, kao što nismo ni mi. Neki od njih su imali uverenja koja su za većinu današnjih hrišćana pogrešna. Iz spisa postnikejskih otaca razvilo se učenje koje je preraslo u rimokatoličku teologiju. Proučavanjem svetih otaca možemo da steknemo znanje i proniknemo dublje u veru, ali samo je Božija reč neprikosnoveni i nepogrešivi vodič za život u veri.



Vrati se na Srpsku stranu



Ko su bili crkveni oci?