Skąd możemy wiedzieć, które fragmenty Biblii odnoszą się do naszego współczesnego życia?



Pytanie: Skąd możemy wiedzieć, które fragmenty Biblii odnoszą się do naszego współczesnego życia?

Odpowiedź:
Zazwyczaj niezrozumienie pojawia się, gdy chcemy przypisać jakiś nakaz do „dawnych czasów”, wskazując że odnosił się do osób, do których skierowany był dany tekst, albo mieszamy nakazy, które miały odniesienie do konkretnych ludzi, przypisując im wagę ponadczasowych prawd. Jak możemy to rozróżnić? Pierwsza rzecz na którą musimy zwrócić uwagę dotyczy tego, że kanon Pisma Świętego został zamknięty pod koniec I wieku po Chr. Zatem oznacza to, że przede wszystkim Biblia oryginalnie nie została napisana bezpośrednio do nas. Autorzy mieli na uwadze współczesnych im słuchaczy i prawdopodobnie nie byli świadomi tego, że ich słowa będą odczytywane przez ludzi na całym świecie, w późniejszych wiekach. Z tego powodu powinniśmy być szczególnie ostrożni, gdy interpretujemy Biblię dla współczesnych chrześcijan. Wydaje się, że wiele współczesnego nauczania traktuje Biblię jak jezioro z którego możemy wyłowić zastosowanie do naszego życia chrześcijańskiego. Dzieje się tak kosztem właściwej egzegezy i interpretacji.

Trzy podstawowe zasady hermeneutyki (sztuki i nauki biblijnej interpretacji) dotyczą: 1) kontekstu, 2) kontekstu oraz 3) kontekstu. Zanim powiemy współczesnym chrześcijanom jakie jest zastosowanie tego fragmentu w ich życiu codziennym, musimy najpierw dojść do jak najdokładniejszego zrozumienia tego, co treść przesłania Biblii przekazywał odbiorcom, do których przede wszystkich został skierowany. Jeśli dojdziemy do zastosowania, które byłoby niezrozumiałe dla ówczesnych odbiorców, to istnieje bardzo duże prawdopodobieństwo, że nie zinterpretowaliśmy tego fragmentu w poprawny sposób. Gdy już jesteśmy pewni, że zrozumieliśmy co dany tekst oryginalnie przekazywał, możemy rozważyć rozbieżności pomiędzy nimi a nami. Jakie są to różnice językowe, czasowe, kulturowe, geograficzne czy całej sytuacji? Te wszystkie rzeczy należy wziąć pod uwagę, zanim wyciągniemy z tego tekstu wnioski, które będziemy mogli zastosować w swoim życiu. Dopiero gdy zrozumiemy rozbieżności kulturowe, będziemy potrafili znaleźć rzeczy łączące nas z tamtejszymi odbiorcami. I na koniec będziemy potrafili znaleźć zastosowanie konkretnych rzeczy w naszym czasie i sytuacji.

Ważnym aspektem jest to, że każdy fragment ma tylko jedno poprawne wyjaśnienie. Może mieć szerokie zastosowanie w naszym życiu codziennym, ale ma tylko jeden sposób interpretacji. Oznacza to, że niektóre zastosowania są lepsze niż inne. Jeśli jedno zastosowanie jest bliższe poprawnej interpretacji niż inne, to jest to właściwsze zastosowanie tego tekstu. Na przykład, istnieje wiele kazań opartych na rozważaniu z 1 Księgi Samuela 17 (historii o Dawidzie i Goliacie), która dotyczy „pokonywania gigantów w życiu człowieka.” Zupełnie pobieżnie skupiają się na szczegółach całej historii i od razu przechodzą do praktycznego zastosowania w życiu współczesnego człowieka, które najczęściej dotyczy alegorycznego rozumienia Goliata, wskazując na trudności codziennego życia, które należy przezwyciężyć wiarą. Próbują również alegorycznie (niedosłownie) opisywać pięć kamieni, jakimi posłużył się Dawid. Wnioski jakie wypływają z tych kazań mają zachęcać nas do bycia wiernym niczym Dawid.

Podczas gdy takie interpretacje mogą sprawiać, że kazania są ciekawe, to jednak wątpliwe jest to, aby ówcześni odbiorcy doszli do takiego przesłania tej historii. Zanim zastosujemy prawdę z 1 Księgi Samuela 17, musimy zrozumieć w jaki sposób tamtejsi odbiorcy to rozumieli, a to oznacza, że musimy określić ogólny cel powstania 1 Księgi Samuela. Bez dokonania szczegółowej egzegezy, możemy dojść do takiego właśnie wniosku, że historia opowiada o pokonywaniu gigantów (trudności) w naszym życiu. I o ile mógłby to być pośredni wniosek płynący z interpretacji tego fragmentu, to nie jest to poprawna interpretacja tekstu biblijnego. Bóg jest bohaterem historii, a Dawid jest wybranym jego narzędziem do tego by przynieść zbawienie (ratunek) swojemu ludowi. Historia przeciwstawia ludzkiego króla (Saula) Bożemu królowi (Dawida), i zapowiada również to, co Chrystus (syn Dawida) uczyni, aby zapewnić nam zbawienie.

Innym przykładem interpretacji tekstu biblijnego, w oderwaniu od kontekstu w którym się pojawiła, jest historia z Ew. Jana 14.13-14. Czytając ten werset bez kontekstu, wydaje się, że tekst wskazuje, że jeśli tylko poprosimy Boga o „cokolwiek” używając zwrotu „w imieniu Jezusa”, to Bóg nas tym obdarzy. Stosując jednak zasady poprawnej hermeneutyki w tym fragmencie, widzimy że Jezus przemawia do swoich uczniów w górnej izbie w noc poprzedzającą jego wydanie. Słowa Jezusa zostały bezpośrednio skierowane do jego uczniów. I jest to przede wszystkim obietnica dana uczniom Jezusa, że Bóg zapewni wszystko czego będą potrzebowali, aby ukończyli dzieło do którego zostali wybrani. Jest to fragment mówiący o pocieszeniu, ponieważ Jezus wkrótce ich opuści. Czy jest w tym fragmencie jakieś przesłanie dla współczesnych chrześcijan? Oczywiście, że tak! Jeśli modlimy się o coś, co jest zgodne z Bożą wolą (w imieniu Jezusa), Bóg obdarzy nas tym, czego potrzebujemy aby wypełnić jego wolę przez nas. Poza tym, odpowiedź jaką otrzymamy będzie zawsze wywyższała Boga. Fragment ten nie uczy, że otrzymamy zawsze to, co chcemy, ale zaleca, abyśmy poddali się Bożej woli w modlitwie i zapewnia, że Bóg zawsze zapewni nam wszystko to, co potrzebujemy, aby wypełnić jego wolę.

Poprawna interpretacja biblijna opiera się na poniższych zasadach:

1) Kontekst. Aby w pełni go zrozumieć, należy rozpocząć analizę od mniejszych fragmentów a potem przejść do bardziej rozbudowanych: werset, fragment, rozdział, księga, autor i testament/ przymierze.
2) Postaraj się zrozumieć to, w jaki sposób ówcześni odbiorcy zrozumieliby tekst.
3) Rozważ różnice pomiędzy kulturą ówczesnych odbiorców a naszą.
4) Jeśli jakiś nakaz moralny Starego Testamentu został powtórzony w Nowym Testamencie to traktuj go jako ‘ponadczasową prawdę.’
5) Pamiętaj, że jeden fragment ma tylko jedną, poprawną interpretację, ale może mieć wiele zastosowań do życia codziennego (niektóre lepsze inne gorsze).
6) Bądź zawsze pokorny i nie zapominaj o działaniu Ducha Świętego, który pomaga w interpretacji Słowa. On ma nas wprowadzić we wszelką prawdę (Ew. Jana 16.13).

Tak jak wspominaliśmy wcześniej, interpretacja biblijna jest zarówno sztuką jak i nauką. Istnieją pewne zasady i reguły, a niektóre fragmenty są trudniejsze i wymagają bardziej wnikliwego studiowania aniżeli inne. Powinniśmy być zawsze otwarci na zmianę interpretacji, jeśli Duch Święty nas przekonuje, a argumenty to potwierdzają.



Powrót na polską stronę główną



Skąd możemy wiedzieć, które fragmenty Biblii odnoszą się do naszego współczesnego życia?