Skąd mogę wiedzieć, jak właściwie uwielbiać Boga?




Pytanie: Skąd mogę wiedzieć, jak właściwie uwielbiać Boga?

Odpowiedź:
Uwielbienie można zdefiniować jako akt wywyższenia idola czy osoby w sposób „bezinteresowny.” Akt uwielbienia obejmuje całkowite oddanie siebie chwaleniu, dziękczynieniu i czci dla bóstwa, osoby czy przedmiotu. Nie jest to miłość połowiczna, ale dopiero wtedy, gdy już rozróżnimy co jest a co nie jest uwielbieniem, w odniesieniu do obiektu wywyższenia, będziemy mogli w pełni odpowiedzieć na powyższe pytanie. Prawdziwe, biblijne uwielbienie, jak definiuje to uczony A.W. Pink (1886-1952) w swojej ekspozycji tekstu Ew. Jana: „To jest odkupione serce, pochłonięte Bogiem, wyrażające siebie w adoracji i dziękczynieniu.” Podobnie powiedział również A.W. Tozer, wielki autorytet XX wieku, „Prawdziwe uwielbienie to bycie tak dogłębnie i bez pamięci zakochanym w Bogu, że nawet sama myśl o przeniesieniu tego uczucia nigdy nie zostaje rozważona.”

Zatem, prawdziwe uwielbienie Boga jest rozpoznawane przez następujące cechy: po pierwsze, pochodzi z odrodzonego serca mężczyzny lub kobiety, którzy zostali usprawiedliwieni przed Bogiem przez wiarę, i którzy zaufali Panu Jezusowi Chrystusowi jako odkupieniu za ich grzechy. Jak ktoś może uwielbiać Boga nieba, jeśli jego grzech nie został jeszcze odpuszczony? Takie uwielbienie nigdy nie zostanie przyjęte, zanim nie nastąpi odrodzenie serca, które szatan i otaczający świat trzymają (2 Tymoteusza 2.26; 1 Jana 2.15). Jakiekolwiek uwielbienie, inne niż wypływające z „obmytego” serca jest daremne.

Po drugie, prawdziwe uwielbienie wypływa z serca, które tylko Boga pragnie. To była dokładnie ta kwestia, której Samarytanie nie pojęli; dążyli do uwielbienia Boga jak i bożków (2 Księga Królewska 17.28-41), a jest to potwierdzone przez Pana Jezusa Chrystusa, gdy ten rozmawiał z Samarytanką, która przyszła po wodę do studni. „Wy [Samarytanie] czcicie to, czego nie znacie…” (Ew. Jana 4.22). Ci ludzie uwielbiali Boga połowicznie, ponieważ ich całkowite oddanie nie było skupione na Bogu. Nawet prawdziwie wierząca osoba może popaść w taki błąd. Możemy nie uznawać ziemskich idoli, tak jak Samarytanie, ale co absorbuje twoją wolę, twój czas, twoje środki najbardziej? Czy to kariera, rzeczy materialne, pieniądze, zdrowie, czy może nawet nasze rodziny? Wołajmy tak jak król Dawid w Psalmie 63.4, „Gdyż lepsza jest łaska twoja niż życie, wargi moje wysławiać cię będą.” Nic, oprócz Boga, nie powinno uszczęśliwiać serca odrodzonego człowieka, a porównując to do najlepszego jedzenia, jest to owoc naszych ust, które wyśpiewują Bogu pieśń chwały (Hebrajczyków 13.15).

Po trzecie, prawdziwe uwielbienie Boga jest pragnieniem by trwać w poznawaniu Boga. Jak bardzo straciliśmy w dzisiejszych czasach to pragnienie! Poza Biblią, którą powinniśmy codziennie czytać, możemy uzupełniać naszą wiedzę czytając inne, dobre książki. Powinniśmy ciągle napełniać nasze umysły rzeczami związanymi z Bogiem; Bóg powinien być zawsze w naszych myślach, a wszystko to, co robimy, powinno być czynione w odniesieniu do niego (Kolosan 3.17; 1 Koryntian 10.31). Interesujące jest to, że greckie słowo na „uwielbienie” w Rzymian 12.1 również oznacza „służbę.” Zatem, nasze codzienne życie powinno być postrzegane jako uwielbienie. Każdego dnia powinniśmy składać siebie jako żywą ofiarę, świętą i miłą Bogu. Kościół powinien kształtować świat według Bożych wartości, ale zbyt często mamy do czynienia z całkowicie odwrotnym procesem.

Oczyśćmy swoje serca, jeśli rzeczywiście chcemy uwielbiać trójjedynego Boga w duchu i w prawdzie. Nasz Bóg jest święty; On jest całkowicie „Inny”, jest Bogiem, który nie chce dzielić się uczuciem do niego z innymi rzeczami. Zostaliśmy stworzeni do uwielbienia Jego, ale upadek pierwszych ludzi sprawił, że traciliśmy tą relację i duchowo umarliśmy. Uwielbienie jest jedną z najbardziej naturalnych rzeczy w życiu człowieka, ale do momentu gdy nie zostaniemy odnowieni w Bogu przez ofiarę jego drogiego Syna, każde nasze uwielbienie jest próżną rzeczą. To jest „inny ogień” przed ołtarzem (3 Księga Mojżeszowa 10.1).



Powrót na polską stronę główną



Skąd mogę wiedzieć, jak właściwie uwielbiać Boga?