Czy Biblia naucza śmiertelnego i powszedniego grzechu?

Pytanie: Czy Biblia naucza śmiertelnego i powszedniego grzechu?

Odpowiedź: Kościół Rzymsko-Katolicki kategoryzuje grzech na dwie kategorie: grzech śmiertelny i grzech powszedni. Kwestia grzechu, jak naucza Biblia, jest jednym z najbardziej fundamentalnych aspektów zrozumienia życia z Bogiem i co to oznacza żeby Go znać. Kiedy idziemy poprzez to życie, musimy wiedzieć jak odpowiedzieć biblijnie naszemu grzechowi i manifestacjom ludzkiej grzeszności, którą co chwilę napotykamy, dzień po dniu. Konsekwencje nie posiadania biblijnego zrozumienia grzechu, a zatem nie odpowiadania na grzech odpowiednio, mają dewastujący wpływ. Niepoprawne zrozumienie grzechu może w efekcie zakończyć się wiecznością odłączenia od Boga w piekle. Ale chwała chwalebnemu Imieniu Boga i Zbawicielowi Chrystusowi Jezusowi! W Jego Świętym Słowie, Bóg jasno ukazał czym jest grzech, jak na nas działa personalnie i jaka jest na niego właściwa odpowiedź. Zatem, próbując zrozumieć koncepty śmiertelnego i powszedniego grzechu, zobaczmy jaka jest odpowiedź w Bożym, całkowicie wystarczalnym Słowie.

Aby dowiedzieć się czy Biblia naucza konceptów śmiertelnego i powszedniego grzechu, przydatnych będzie kilka opisów. Koncepty śmiertelnego i powszedniego grzechu są zasadniczo rzymsko-katolickie. Ewangeliczni chrześcijanie i protestanci mogą być lub nie być zaznajomieni z tymi pojęciami. Roboczymi definicjami śmiertelnego i powszedniego grzechu mogą być: Grzech Powszedni jest „grzechem powodującym duchową śmierć”, a Powszedni Grzech jest „grzechem, który może zostać przebaczony”. Powszedni grzech jest niezmiennie używany w kontraście z grzechem śmiertelnym. Śmiertelne grzechy są tymi, która wyłączają ludzi z Królestwa; powszednie grzechy są tymi, które nie wyłączają ludzi z Królestwa. Powszedni grzech różni się od grzechu śmiertelnego w karze, którą powoduje. Powszedni grzech powoduje tymczasową karę zmazywaną przez spowiedź lub przez ognie Czyśćca, podczas gdy śmiertelne grzechy powodują wieczną śmierć.

W Katechizmie Kościoła Katolickiego znajduje się taka definicja śmiertelnego grzechu: „Aby grzech był śmiertelny, są konieczne jednocześnie trzy warunki: Grzechem śmiertelnym jest ten, który dotyczy materii poważnej i który nadto został popełniony z pełną świadomością i całkowitą zgodą. Według Katechizmu, „Materię ciężką uściśla dziesięć przykazań …”. Katechizm później mówi, że grzech śmiertelni „pociąga za sobą utratę miłości i pozbawienie łaski uświęcającej, to znaczy stanu łaski. Jeśli nie zostanie wynagrodzony przez żal i Boże przebaczenie, powoduje wykluczenie z Królestwa Chrystusa i wieczną śmierć w piekle…”.

Odnośnie grzechu powszedniego, Katechizm mówi następująco: „Grzech powszedni jest popełniony wtedy, gdy w materii lekkiej nie przestrzega się normy prawa moralnego lub gdy nie przestrzega się prawa moralnego w materii ciężkiej, lecz bez pełnego poznania czy całkowitej zgody. Grzech powszedni osłabia miłość; jest przejawem nieuporządkowanego przywiązania do dóbr stworzonych; uniemożliwia postęp duszy w zdobywaniu cnót i praktykowaniu dobra moralnego; zasługuje na kary doczesne. Grzech powszedni świadomy i pozostawiony bez skruchy usposabia nas stopniowo do popełnienia grzechu śmiertelnego. Grzech powszedni nie zrywa przymierza z Bogiem. Może być naprawiony po ludzku z pomocą łaski Bożej. ‘Nie pozbawia łaski uświęcającej, przyjaźni z Bogiem, miłości ani, w konsekwencji, szczęścia wiecznego’”.

Podsumowując, grzechem śmiertelnym jest intencjonalne pogwałcenie Dziesięciu Przykazań (w myśli, słowie lub uczynku) popełnione z pełną świadomością materii i powoduje ono utratę zbawienia. Zbawienie może być odzyskane poprzez skruchę i Boże przebaczenie. Grzech powszedni może być pogwałceniem Dziesięciu Przykazań albo grzechem mniejszej wagi, ale popełnionym nieintencjonalnie i / lub bez pełnej świadomości. Chociaż grzech powszedni niszczy relację osoby z Bogiem, to nie powoduje utraty życia wiecznego.

Biblijnie, koncepty śmiertelnego i powszedniego grzechu prezentują kilka problemów: Po pierwsze: koncepty te prezentują niebiblijny obraz tego w jaki sposób Bóg widzi grzech. Biblia mówi, że Bóg będzie sprawiedliwy i słuszny w Swoim ukaraniu za grzech oraz, że w dzień sądu niektóre grzechy spowodują większą karę niż inne (Mateusza 11:22, 24; Łukasza 10:12, 14). Ale fakt, którego musimy być świadomi jest tym, że każdy grzech zostanie ukarany przez Boga. Biblia naucza, że wszyscy z nas zgrzeszyli (Rzymian 3:23) oraz, że sprawiedliwą rekompensatą za grzech jest wieczna śmierć (Rzymian 6:23). W przeciwieństwie do konceptów śmiertelnego i powszedniego grzechu, Biblia nie naucza, że niektóre grzechy zasługują na wieczną śmierć, podczas gdy inne nie. Wszystkie grzechy są grzechami śmiertelnymi i nawet jeden grzech sprawia, że osoba, która go popełniła, zasługuje na wieczne oddzielenie od Boga.

Apostoł Jakub wyraża ten fakt w swoim liście (Jakuba 2:10): „Ktokolwiek bowiem zachowa cały zakon, a uchybi w jednym, stanie się winnym wszystkiego”. Zauważ jego użycie słowa „uchybi”. Oznacza to popełnienie pomyłki, albo popadnięcie w błąd. Jakub maluje obraz osoby, która próbuje czynić słuszną rzecz, ale pomimo tego, być może niespecjalnie, popełnia grzech. Co jest tego konsekwencją? Bóg poprzez swojego sługę Jakuba, mówi, że kiedy osoba popełnia nawet nieintencjonalny grzech, to i tak jest winna złamania całego prawa. Dobrą ilustracją tego faktu jest wyobrażenie sobie okna i zrozumienie, że oknem tym jest Boże prawo. Nie ma znaczenia czy ktoś rzuca w nie bardzo małym kamieniem czy bardzo dużymi głazami. Rezultat jest ten sam… okno jest zbite. W ten sam sposób, nie ma znaczenia czy ktoś popełnia jeden mały grzech czy kilka wielkich. Rezultat jest ten sam… osoba jest winna złamania Bożego prawa. A Pan deklaruje, że nie pozostawi winnego nieukaranym (Nahuma 1:3).

Po drugie, koncepty te prezentują niebiblijny obraz Bożej zapłaty za grzech. Zarówno w przypadku śmiertelnego jak i powszedniego grzechu, przebaczenie danego grzechu zależy od tego, czy osoba uczyni pewnego typu wynagrodzenie. W rzymskim katolicyzmie, wynagrodzenie to może przybrać formę pójścia do spowiedzi, odmówienia konkretnej modlitwy, otrzymaniu Eucharystii, czy innego rodzaju rytuału. Podstawową zasadą jest to, że osoba musi uczynić jakieś uczynki, aby móc otrzymać przebaczenie. Zapłata i przebaczenie grzechu są zależne od tego co osoba uczyni.

Czy tego Biblia naucza odnośnie zapłaty za grzech? Biblia jasno naucza, że zapłata za grzech nie znajduje się ani nie pochodzi z czynów grzesznika. Rozważ słowa 1 Listu Piotra 3:18: „Gdyż i Chrystus raz za grzechy cierpiał, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was przywieść do Boga; w ciele wprawdzie poniósł śmierć, lecz w duchu został przywrócony życiu”. Zauważ słowa: „Chrystus umarł za grzech raz na zawsze…”. Fragment ten naucza, że osobie, która wierzy w Jezusa Chrystusa, wszystkie grzechy zostały zapłacone na krzyżu. Chrystus umarł za wszystkie z nich. Zawiera to zarówno grzechy wierzącego przed momentem nawrócenia, jak i te, które popełni po momencie, w którym Bóg go zbawił.

List do Kolosan 2:13 i 14 potwierdza ten fakt: „I was, którzy umarliście w grzechach i w nieobrzezanym ciele waszym, wespół z nim [Chrystusem] ożywił, odpuściwszy nam wszystkie grzechy; Wymazał obciążający nas list dłużny, który się zwracał przeciwko nam ze swoimi wymaganiami, i usunął go, przybiwszy go do krzyża”. Bóg “przebaczył nam wszystkie nasze grzechy…”. Nie tylko grzechy z naszej przeszłości, ale wszystkie. Zostały one przybite do krzyża i całkowicie zabrane. Kiedy Jezus, będąc na krzyżu, powiedział: „Wykonało się” (Jana 19:30), ustanowił On fakt, że wypełnił On wszystko co było potrzebne aby dać nam przebaczenie i życie wieczne dla tych, którzy w Niego uwierzą. To właśnie dlatego w ew. Jana 3:18 Jezus mówi, że: „Kto wierzy w niego, nie będzie sądzony”. Paweł ustanowił ten fakt w Rzymian 8:1: „Przeto teraz nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie”. Dlaczego wierzący nie są sądzeni? Dlaczego nie ma potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie? Jest tak dlatego, że śmierć Chrystusa usatysfakcjonowała Boży sprawiedliwy gniew przeciwko grzechowi (1 Jana 5) i ci, którzy są w Chrystusie nie poniosą kary tego grzechu.

Podczas gdy koncepty śmiertelnego i powszedniego grzechu kładą odpowiedzialność na zyskanie Bożego przebaczenia za dany grzech na ręce osoby, która zgrzeszyła, Biblia naucza, że wszystkie grzechy wierzącego są przebaczone na krzyżu Chrystusa. Biblia naucza przez słowo (Galacjan 6:7 i 8) i przez przykład (2 Królewska 11-20), że kiedy chrześcijan zostaje wplątany w grzech, to może zbierać tymczasowe, fizyczne, emocjonalne i psychiczne i/lub duchowe konsekwencje. Ale wierzący nigdy nie ma na nowo zyskiwać Bożego przebaczenia z powodu osobistego grzechu, ponieważ Boże Słowo deklaruje, że Boży gniew w kierunku grzechu wierzącego został kompletnie usatysfakcjonowany na krzyżu.

Po trzecie, koncepty te prezentują niebiblijny obraz obchodzenia się Boga ze Swoimi dziećmi. Oczywiste jest, że według rzymskiego katolicyzmu, jedną z konsekwencji popełnienia grzechu śmiertelnego jest to, że usuwa on życie wieczne od osoby, która go popełniła. Również, według tego konceptu, Bóg daje ponownie życie wieczne poprzez pokutę i dobre uczynki.

Biblia naucza, że osoba, która jest prawdziwie zbawiona przez Boga poprzez Chrystusa może stracić swoje zbawienie i odzyskać je ponownie? Jest to oczywiste, że tego nie naucza. Od momentu kiedy osoba pokładła swoją wiarę w Chrystusa po przebaczenie grzechów i życie wieczne, Biblia naucza, że osoba ta jest wiecznie bezpieczna… nie może już być zgubiona. Rozważ słowa Jezusa z Ewangelii Jana 10:27-28: „Owce moje głosu mojego słuchają i Ja znam je, a one idą za mną. I Ja daję im żywot wieczny, i nie giną na wieki, i nikt nie wydrze ich z ręki mojej”. Rozważ również słowa Pawła w Liście do Rzymian 8:38-39: “Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym”.

Rozważając ponownie fakt całkowitego usatysfakcjonowania Bożego gniewu przeciwko naszemu grzechowi w śmierci Chrystusa, widzimy, że nasze grzechy nie mogą odłączyć nas od Bożej miłości. W miłości, Bóg decyduje wziąć śmierć Chrystusa jako zapłatę za grzechy wierzącego i nie trzyma ich przeciwko wierzącemu. Zatem, kiedy wierzący popełnia grzech, przebaczenie Boga w Chrystusie jest już obecne i chociaż wierzący może doświadczyć nałożonych przez siebie konsekwencji grzechu, to usunięcie Bożej miłości i przebaczenia nigdy nie wchodzi w grę. W Liście do Rzymian 7:14-25, Paweł jasno stwierdza, że wierzący będzie zmagał się z grzechem poprzez swoją ziemską egzystencję, ale Chrystus ocali nas z tego ciała śmierci. I dlatego„nie ma żadnego potępienia dla tych, którzy są w Chrystusie Jezusie” (Rzymian 8:1). Podczas gdy koncept grzechu śmiertelnego naucza, że osoba może utracić swoje zbawienie poprzez własny grzech, Biblia naucza, że Boża miłość i łaska nigdy nie będzie odebrana od Jego dzieci.

Boża łaska nie tylko odkupia wierzącego z każdego bezprawnego czynu, ale także prowadzi wierzącego w święte życie i czyni wierzącego gorliwym do dobrych uczynków. Nie oznacza to, że wierzący nigdy nie grzeszy, ale, że jego pasją będzie honorowanie Boga, z powodu Bożej łaski działającej w życiu wierzącego. Przebaczenie i świętość są dwoma stronami tej samej monety Bożej łaski… idą one razem. Chociaż wierzący może się potknąć i popaść w grzech od czasu do czasu, i być może nawet poważnie, to zasadnicza ścieżka i kierunek jego życia będzie napełniony świętością i pasją dla Boga i Jego chwały. Jeśli ktoś podąża za konceptami śmiertelnego i powszedniego grzechu, to może być zwiedziony w postrzeganie swojego grzechu z nonszalanckim nastawieniem, myśląc, że może grzeszyć dobrowolnie i po prostu szukać Bożego przebaczenia w momencie osobistego pragnienia. Biblia instruuje nas, że prawdziwy wierzący nie będzie nigdy postrzegał grzechu nonszalancko i będzie usiłował, w mocy Bożej łaski, by żyć świętym życiem.

Na podstawie powyższej biblijnej prawdy, koncepty śmiertelnego I powszedniego grzechu nie są biblijne i powinny być odrzucone jako reprezentujące Boże postrzeganie grzechu i jego rozwiązania. W śmierci Chrystusa, pogrzebaniu i zmartwychwstaniu, problem naszego grzechu został całkowicie anulowany i nie potrzebujemy patrzeć gdzieś dalej niż do zdumiewającej demonstracji Bożej miłości do nas. Nasze przebaczenie i właściwa pozycja z Bogiem nie zależy od nas, naszych odczuć, czy naszej wierności. Prawdziwy wierzący ma zwrócić swoje oczy na Jezusa i żyć w świetle wszystkiego co On dla nas osiągnął. Boża miłość i łaska są prawdziwie zdumiewające! Żyjmy w świetle życia, które mamy w Chrystusie! Poprzez moc Ducha Świętego, możemy zwyciężyć każdy grzech, niezależnie czy „śmiertelny”, „powszedni”, intencjonalny, czy nieintencjonalny.

Powrót na polską stronę główną