Kalwinizm kontra arminianizm: który z tych poglądów jest lepszy?

Pytanie: Kalwinizm kontra arminianizm: który z tych poglądów jest lepszy?

Odpowiedź: Kalwinizm i arminianizm są dwoma systemami teologicznymi, które starają się wytłumaczyć relację między suwerennym Bogiem a ludzką odpowiedzialnością za przyjęcie zbawienia. Nazwa kalwinizmu pochodzi od jego założyciela, Jana Kalwina, który był francuskim teologiem i żył w latach 1509-1564. Arminianizm to nazwa powstała od Jakuba Harmenzsa (lub Arminiusa), holenderskiego teologa, który żył w latach 1560-1609.

Oba systemy mogą zostać streszczone w pięciu punktach. Kalwinizm zakłada całkowite zdeprawowanie, podczas gdy arminianizm zakłada częściowe zdeprawowanie. Całkowite zdeprawowanie zakłada, że ludzkość została splamiona grzechem w każdej dziedzinie, zatem ludzie są niezdolni do przyjścia do Boga ze swojej własnej woli. Częściowe zdeprawowanie zakłada, że wszystko w człowieku naznaczone jest grzechem, ale nie do takiego stopnia, żeby ludzie nie mogli uwierzyć w Boga z własnej woli.

Kalwinizm uznaje bezwarunkowe wybranie podczas gdy arminianizm uznaje warunkowe wybranie. Bezwarunkowe wybranie uznaje, że Bóg wybiera ludzi, którym da zbawienie, jedynie na podstawie swojej woli, a nie na podstawie jakiejkolwiek cechy osoby wybranej. Warunkowe wybranie uznaje, że Bóg wybiera, kto zostanie zbawiony, na podstawie swojej wcześniejszej wiedzy na temat tego, kto uwierzy w to, że zbawienie mamy przez Chrystusa.

Kalwinizm uznaje częściową pokutę, podczas gdy arminianizm uznaje całkowitą pokutę. Jest to najbardziej kontrowersyjny z pięciu punktów. Nauczanie o częściowej pokucie jest twierdzeniem, że Jezus umarł na krzyżu jedynie za wybranych. Całkowita pokuta jest uznaniem, że Jezus umarł za wszystkich, ale że Jego śmierć nic nie daje do momentu, kiedy ktoś uwierzy.

Kalwinizm mówi o łasce, której nie można się oprzeć, natomiast arminianizm mówi o łasce, której można się oprzeć. Łaska której nie można się oprzeć, mówi o tym, że kiedy Bóg powołuje kogoś do zbawienia, ta osoba na pewno do niego dojdzie. Łaska, której można się oprzeć, jest łaską, która powołuje ludzi do zbawienia, ale wiele ludzi może jej się oprzeć i odrzucić to powołanie.

Kalwinizm twierdzi, że święci są wytrwali, natomiast arminianizm uznaje, że zbawienie jest warunkowe. Wytrwałość świętych to koncepcja mówiąca o tym, że osoba, która jest wybrana przez Boga, będzie trwała w wierze i nigdy nie zaprze się Chrystusa i się od Niego nie odwróci, przez co straciłaby zbawienie.

Zatem w debacie „kalwinizm przeciwko arminianizmowi” kto ma rację? Ciekawe jest to, że w ciele Chrystusa istnieje wiele różnych mieszanek kalwinizmu z arminianizmem. Istnieją ludzie, którzy w pięciu punktach są kalwinistami, i tacy, którzy w pięciu punktach są wyznawcami arminianizmu. Są też tacy, którzy są w trzech punktach kalwinistami, a w dwóch punktach uznają arminianizm. Wielu wierzących dochodzi do pewnego rodzaju wymieszania tych dwóch punktów widzenia. Ostatecznie naszym poglądem jest to, że oba systemy nie potrafią do końca wyjaśnić tego, czego nie da się wytłumaczyć. Ludzie nie umieją w pełni wytłumaczyć tego typu koncepcji. Owszem, Bóg jest całkowicie suwerenny i wie wszystko. Owszem, człowiek jest powołany do tego, by podjąć decyzję, czy uwierzy, że Chrystus dał mu zbawienie. Te dwa fakty wydają się nam zaprzeczalne, ale w Bożym zamyśle są one doskonałe.

Powrót na polską stronę główną