W jaki sposób mogę stać się wojownikiem modlitwy?



Pytanie: W jaki sposób mogę stać się wojownikiem modlitwy?

Odpowiedź:
Mimo, iż w Piśmie Świętym nie znajdziemy wyrażenia „wojownik modlitwy”, to jednak taka osoba ogólnie uważana jest za chrześcijanina, który trwa w ciągłej i efektywnej modlitwie za innych, zgodnie z zaleceniami Pisma Świętego. Zatem, wojownicy modlitwy przedkładają modlitwę Bogu Ojcu (Ew. Matusza 6.9), w mocy Ducha Świętego (Efezjan 3.16; Judy 1.20) i w imieniu Jezusa (Ew. Jana 14.13). Bycie wojownikiem modlitwy jest zaangażowaniem w duchową bitwę i uczestniczeniem w dobrym boju, uzbrojonym w duchową zbroję, zanosząc w każdym czasie modlitwy w Duchu, czuwając z całą wytrwałością i błaganiem za wszystkich świętych (Efezjan 6.10-18).

Wszyscy chrześcijanie powinni być wojownikami modlitwy, ale są ludzie, którzy czują, że mają szczególne i niepowtarzalne zdolności do modlitwy i są powołani przez Boga, do modlitwy jako ich osobistej służby. Biblia nigdy nie wspominała o ludziach, którzy są wybrani do tego, by się częściej modlić, gorliwiej czy efektywniej, aniżeli inni chrześcijanie, ale są osoby, które znane są ze swojego szczególnego skupienia na modlitwie. Paweł napomina, aby „zanosić błagania, modlitwy, prośby, dziękczynienia za wszystkich ludzi” (1 Tymoteusza 2.1), i nie wskazuje, aby ktoś był zwolniony z tej praktyki. Wszyscy wierzący w Chrystusa mają Ducha Świętego, który pomaga nam w wyrażaniu naszych próśb modlitewnych (Rzymian 8.26-27). Wszyscy wierzący mają modlić się w imieniu Jezusa Chrystusa, co oznacza że On jest Panem i Zbawicielem, że pokładamy w nim zaufanie, włączając w to jego wstawiennictwo w każdej sprawie za nas u Ojca, i że żyjemy i modlimy się zgodnie z Bożą wolą. Modlitwa w imieniu Jezusa nie dotyczy jedynie dodania słów „w imieniu Jezusa” na końcu naszej modlitwy. A raczej to, że modlimy się przyjmując pokornie Jego wolę dla naszego życia.

Jako wojownicy modlitwy, radujemy się ze wszystkich rzeczy i dziękujemy Bogu za to, jak działa w naszym życiu i życiu innych ludzi, a nasz duch buduje się z dnia na dzień, gdy uświadamiamy sobie wspaniałość doświadczania tego błogosławieństwa. Mamy pewność, że Bóg jest tym, który pozwala nam oddychać (Ks. Izajasza 42.5); który przebaczył nam nasze dawne, obecne i przyszłe grzechy (1 Jana 2.12); który kocha nas wieczną miłością (Efezjan 2.4-7); i dzięki niemu mamy przygotowane miejsce w niebie z naszym Panem (1 Piotra 1.3-5). Z tego powodu nasze serca przepełnione są radością, pokojem i miłością Boga, i chcemy, aby inni ludzie również doświadczali takiej miłości, radości i pokoju. A zabiegamy o to w modlitwie o nich.

Efektywna modlitwa jest w gruncie rzeczy pracą. Musimy uczyć się chodzić z Bogiem, dlatego codziennie o nim myślimy, rozważamy jego ścieżki, aby stawać się coraz bardziej pokornym, co jest nieodzownym elementem efektywnej modlitwy (2 Ks. Kronik 7.13-15). Każdego dnia studiujemy także Pismo Święte, aby uczyć się w jaki sposób mamy żyć, aby podobać się Bogu, a tym samym zanosić do niego właściwe modlitwy. Uczymy się w jaki sposób pozbywać się przeszkód, które stoją na drodze naszej modlitwie (Ew. Marka 11.25; 1 Piotra 3.7; 1 Jana 3.21-22) i jak nie zasmucać Ducha Świętego (Efezjan 4.30-32). Uświadamiamy sobie, że uczestniczymy w duchowej walce z szatanem, dlatego powinniśmy się modlić o dobre, duchowe samopoczucie, aby móc zabiegać w modlitwie o innych (Efezjan 6.12-18).

Wojownicy modlitwy mają serce dla Boga, serce dla modlitwy, serce dla ludzi i serce dla kościoła Chrystusa. Z tego powodu trwamy w modlitwie i ufamy, że Bóg odpowie na każdą modlitwę zgodnie z jego doskonałą wolą i w jego doskonałym czasie.



Powrót na polską stronę główną



W jaki sposób mogę stać się wojownikiem modlitwy?