Czy św. Piotr był pierwszym papieżem?




Pytanie: Czy św. Piotr był pierwszym papieżem?

Odpowiedź:
Kościół rzymskokatolicki postrzega Piotra jako pierwszego papieża, którego Bóg wybrał jako fundament swojego kościoła (Mt 16:18). Utrzymuje, że Piotr miał prymat nad pozostałymi apostołami. Kościół rzymskokatolicki twierdzi, że jakiś czas po wydarzeniach zapisanych w Dziejach Apostolskich apostoł Piotr został pierwszym biskupem Rzymu oraz że biskup Rzymu był akceptowany przez kościół pierwszych wieków jako władza centralna nad innymi zborami. Naucza, że Bóg przekazał apostolską władzę tym, którzy zajmowali stanowisko biskupa Rzymu po Piotrze. Nauka dotycząca tego, że Bóg przekazał apostolską władzę Piotra nastąpującym po nim biskupom nazywa się “sukcesją apostolską”.

Kościół rzymskokatolicki utrzymuje również, że Piotr i jego następcy byli nieomylni kiedy wyrażali opinię "ex cathedra" z pozycji i autorytetu władzy papieskiej. Naucza, że owa nieomylność daje papieżowi zdolność bezbłędnego kierowania kościołem. Kościół rzymskokatolicki twierdzi, że może prześledzić nieprzerwaną linię papieży aż do św. Piotra, przytaczając to na dowód, że jest to kościół prawdziwy, skoro zgodnie z interpretacją Mt 16:18 Chrystus zbudował swój kościół na Piotrze.

Jednakże choć Piotr był postacią centralną we wczesnych latach rozprzestrzeniania się ewangelii (część znaczenia poza Mt 16:18-19), nigdzie w nauczaniu Pisma Świętego, branego wraz z kontekstem tego fragmentu, nie oświadcza, że Piotr miał władzę nad innymi apostołami czy nad Kościołem (zwierzchnictwo). Zob. Dz 15:1-23; Ga 2:1-14 oraz 1 P 5:1-5. Pismo nie naucza też, że biskup Rzymu lub jakikolwiek inny miał mieć zwierzchnictwo nad Kościołem. Pismo nie odnotowuje nawet wyraźnie, że Piotr kiedykolwiek był w Rzymie. Jednorazowo wspomniany jest w Piśmie "Babilon", miejsce z którego pisał Piotr, które czasem utożsamiane jest z Rzymem (1 P 5:13). Nauczanie kościoła katolickiego o zwierzchnictwie biskupa Rzymu jest zbudowane głównie na powyższym argumencie oraz na historycznym wzroście wpływów biskupa Rzymu. Jednakże Pismo Święte wskazuje, że inni apostołowie współdzielili autorytet Piotra (Ef 2:19-20) a władzę "związywania i rozwiązywania" przypisywaną mu miały też zbory lokalne, nie tylko ich przywódcy (zob. Mt 18:15-19; 1 Kor 5:1-13; 2 Kor 13:10, Tyt 2:15; 3:10-11).

Pismo również nigdzie nie wspomina, by władza apostolska miała przechodzić na tych, których oni ustanowili w celu uchronienia kościoła od błędu (sukcesja apostolska). Sukcesja apostolska to "wczytywanie się" w wersy, które kościół katolicki wykorzystuje, by wesprzeć tę doktrynę (2 Tm 2:2, 4:2-5; Tyt 1:5; 2:1; 2:15; 1 Tm 5:19-22). Paweł NIE wzywa wierzących w różnych zborach by przyjęli Tytusa, Tymoteusza i innych przywódców kościoła na podstawie ich autorytetu jako biskupów lub ich autorytetu apostolskiego, ale raczej na podstawie tego, że są jego współpracownikami (1 Kor 16:10; 16:16; 2 Kor 8:23).

Pismo RZECZYWIŚCIE naucza, że fałszywe nauki pojawią się nawet wśród przywódców kościoła i że chrześcijanie mają porównywać z Biblią nauki przywódców w późniejszych czasach, ponieważ tylko Pismo jest nieomylne (Mt 5:18; Psalm 19:7-8; 119:160; Przyp 30:5; J 17:17; 2 P 1:19-21). Biblia nie naucza, że apostołowie byli nieomylni poza tym, co spisali i co zostało włączone do kanonu Pisma. Przemawiając do przywódców zboru w dużym mieście Efezie apostoł Paweł zwraca uwagę na to, że nadchodzą fałszywi nauczyciele, a walka z tego rodzaju błędami NIE oddaje ich pod zwierzchność "apostołów i tych, którzy będą zwierzchnikami po nich", ale raczej porucza ich "Panu i słowu łaski jego" (Dz 20:28-32). To Biblia miała być nieomylnym probierzem nauki i praktyki (2 Tm 3:16-17), a nie następcy apostołów. Nauki okazują się fałszywe lub prawdziwe tylko po zbadaniu w świetle Pisma (Dz 17:10-12).

Czy Piotr był pierwszym papieżem? Według Pisma odpowiedź na to pytanie jest jasna i wyrazista. Apostoł Piotr nigdzie nie rości sobie zwierzchnictwa nad innymi apostołami. W żadnym ze swoich pism (1 i 2 liście Piotra) nie przypisuje sobie specjalnej roli, autorytetu lub władzy nad kościołem. Ani Piotr ani żaden inny apostoł nie twierdził, że jego władza apostolska miała przejść na następców. Owszem, apostoł Paweł pełnił rolę przywódczą pośród apostołów i odegrał kluczową rolę we wczesnych latach rozprzestrzeniania się ewangelii (Dzieje Apostolskie, rozdziały 1-10) i rzeczywiście był "kamieniem", tak jak przepowiedział Jezus (Mt 16:18). Jednakże te prawdy dotyczące Piotra w żaden sposób nie stanowią poparcia koncepcji, że Piotr był pierwszym papieżem lub że był "najwyższym przywódcą" apostołów lub że jego zwierzchność miała być przekazywana biskupom Rzymu. Sam Piotr wskazuje nam prawdziwego Pasterza i Zwierzchnika kościoła, Pana Jezusa Chrystusa (1 P 2:25).



Powrót na polską stronę główną



Czy św. Piotr był pierwszym papieżem?