Z jakiego powodu Michał i szatan spierali się na temat ciała Mojżesza (Juda 9)?




Pytanie: Z jakiego powodu Michał i szatan spierali się na temat ciała Mojżesza (Juda 9)?

Odpowiedź:
9 werset Judy odnosi się do wydarzenia o jakim nie ma mowy w żadnym inny fragmencie Pisma Świętego. Michał musiał spierać się z szatanem na temat ciała Mojżesza, ale nie jest powiedziane jak się to skończyło. Inna anielska kłótnia jest wspomniana przez Daniela, który opisuje anioła jaki go odwiedził w czasie jego widzenia. Anioł Gabriel o którym czytamy w Księdze Daniela 8.16 oraz 9.21 mówi Danielowi, że książę anielski królestwa perskiego „sprzeciwiał mu się”, aż do chwili gdy archanioł Michał poszedł mu z pomocą (Księga Daniela 10.13). Zatem uczymy się z Księgi Daniela, że aniołowie i demony staczają duchowe walki nad duszami ludzkimi i całymi narodami, te demony sprzeciwiają się aniołom, próbując je powstrzymać przed wypełnieniem się Bożej woli. Juda mówi nam, że Michał został posłany przez Boga, aby uczynić coś z ciałem Mojżesza, które sam Bóg pochował po śmierci Mojżesza (5 Księga Mojżeszowa 34.5-6).

Powstało wiele teorii na temat tego, czego właściwie dotyczył ten spór nad ciałem Mojżesza. Jedna mówi o tym, że szatan- będąc zawsze oskarżycielem Bożego ludu (Księga Objawienia 12.10), mógł wstrzymywać powstanie Mojżesza do życia wiecznego, ze względu na grzech Mojżesza popełniony nad wodami Meriba (5 Księga Mojżeszowa 32.51) oraz zamordowanie Egipcjanina (2 Księga Mojżeszowa 2.12).

Niektórzy przypuszczają, że relacje z listu św. Judy odnoszą się do fragmentów pochodzących z Księgi Zachariasza 3.1-2, „Potem ukazał mi Jozuego, arcykapłana, stojącego przed aniołem Pana i szatana stojącego po jego prawicy, aby go oskarżać. Wtedy anioł Pana rzekł do szatana: Niech cię zgromi Pan, szatanie, niech cię zgromi Pan…” Istnieją w tych dwóch relacjach oczywiste rozbieżności: 1) Jedyne podobieństwo pomiędzy tymi dwoma fragmentami opiera się na wykorzystaniu wyrażenia, „niech cię zgromi Pan” 2) W Księdze Zachariasza w ogóle nie pojawia się imię „Michał”. 3) Nie ma wzmianki na temat „ciała Mojżesza” w Księdze Zachariasza, ani żadnej sugestii tego rodzaju.

Przypuszcza się, że Juda cytował apokryficzną księgę zawierającą tą relację, ponieważ w ten sposób chciał potwierdzić jej prawdziwość. Orygenes (185-254), uczony chrześcijański i teolog, wspomina źródło pozabiblijne tzw. „Testament Mojżesza” jako dodatek, zawierający relację sporu pomiędzy Michałem a diabłem na temat ciała Mojżesza. Księga ta, teraz zaginiona, była żydowsko- grecką księgą, która według Orygenesa przypuszczalnie była źródłem relacji z listu Judy.

Zatem jedyne pytanie jakie się nasuwa powinno dotyczyć tego, czy ta historia jest „prawdziwa.” Bez względu na jej pochodzenie, Juda rzeczywiście wydaje się odnosić do sporu pomiędzy Michałem a diabłem jako prawdziwej sytuacji. Mówi o tym w taki sposób w jaki opowiadałby o śmierci Mojżesza. Kto może udowodnić, że nie jest to prawdą? Jakie dowody są tam zawarte, które potwierdzałyby że nie jest to prawdą? Istnieje wiele odniesień w Biblii do aniołów. Wiemy, że archanioł Michał istnieje naprawdę; pojawia się kilka wzmianek na temat diabła oraz istnieje bardzo wiele zapewnień o tym, że dobre i złe anioły zaangażowane są w wiele ważnych wydarzeń, jakie rozgrywają się na ziemi. Skoro temat sporu nad ciałem Mojżesza nie jest całkowicie poznany, toteż tworzenie jakichś przypuszczeń wydaje się zbędne. Nie wiemy przecież, czy spór ten dotyczył kwestii posiadania ciała, jego pochówku czy czegokolwiek innego.

Mamy jednak pewność w kwestii dwóch rzeczy: po pierwsze, Pismo Święte jest nieomylne. Nieomylność Pisma jest jednym z filarów wiary chrześcijańskiej. Jako chrześcijanie, naszym celem jest poznawanie Słowa Bożego w modlitwie, i gdy znajdujemy w nim coś czego nie rozumiemy, to modlimy się jeszcze wytrwalej, rozważamy więcej i- jeśli odpowiedź wciąż jest dla nas niejasna- w pokorze wyznajemy swoje ograniczenia w poznaniu doskonałości Słowa Bożego.

Po drugie, Juda 9 jest doskonałą wskazówką odnośnie tego jak chrześcijanie powinni odnosić się do szatana i demonów. Przykład Michała odrzucającego wypowiadanie przekleństwa nad szatanem powinno być dla nas lekcją odnośnie tego jako chrześcijanie powinni odnosić się do sił demonicznych. Wierzący nie powinni się do nich zwracać, a raczej zabiegać o moc Pana do ich zwalczenia. A skoro tak mocne stworzenie- jakim jest anioł Michał zwraca się o pomoc do Pana w walce z szatanem, kim my jesteśmy gdy staramy się pokonać, wypędzać czy rozkazywać demonom?



Powrót na polską stronę główną



Z jakiego powodu Michał i szatan spierali się na temat ciała Mojżesza (Juda 9)?