List św. Judy




List św. Judy

Autor: List św. Judy w wersecie 1 wskazuje, że autorem jest Juda, brat Jakuba. Prawdopodobnie dotyczy to przyrodniego brata Jezusa, ponieważ Jakub był również jego przyrodnim bratem (Ew. Mateusza 13.55). Juda prawdopodobnie nie przedstawia się jako brat Jezusa, aby okazać w ten sposób uniżenie i pokorę względem Chrystusa.

Data napisania: Treść Listu św. Judy jest ściśle związany z 2 Listem św. Piotra. Określenie daty powstania Listu św. Judy uzależnione jest od tego czy św. Juda czerpał z treści 2 Listu św. Piotra czy św. Piotr wykorzystał treść Listu św. Judy, gdy pisał swój 2 list. List św. Judy został spisany gdzieś pomiędzy 60 a 80 r. po Chr.

Cel napisania: List św. Judy jest dzisiaj dla nas ważną księgą, gdyż porusza temat czasów ostatecznych, końca wieku kościoła. Początki kościoła miały miejsce w Dniu Zielonych Świąt (Zesłania Ducha Świętego). List św. Judy jest jedyną księgą mówiącą o wielkiej apostazji (odstępstwie od Boga). Upomina nas, abyśmy wytrwali w wierze, gdyż kąkol (chwast) rośnie pośród zboża. Fałszywi prorocy są w kościele, a święci są w niebezpieczeństwie. List św. Judy jest krótki, lecz ważny i współcześni chrześcijanie powinni go studiować.

Kluczowe wersety: List św. Judy w. 3, „Umiłowani! Zabierając się z całą gorliwością do pisania do was o naszym wspólnym zbawieniu, uznałem za konieczne napisać do was i napomnieć was, abyście podjęli walkę o wiarę, która raz na zawsze została przekazana świętym.”

List św. Judy w. 17-19, „Lecz wy, umiłowani, przypomnijcie sobie słowa wypowiedziane przez apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa. Gdy mawiali do was: W czasie ostatecznym wystąpią szydercy, postępujący według swoich bezbożnych pożądliwości. To są ci, którzy wywołują rozłamy, zmysłowi, nie mający Ducha.”

List św. Judy w. 24-25, „A temu, który was może ustrzec od upadku i stawić nieskalanych z weselem przed obliczem swojej chwały. Jedynemu Bogu, Zbawicielowi naszemu przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego, niech będzie chwała, uwielbienie, moc i władza przed wszystkimi wiekami i teraz, i po wszystkie wieki. Amen.”

Krótkie podsumowanie: Zgodnie z wersetem 3, Juda pragnął poruszyć temat zbawienia; aczkolwiek zmienił go na ten dotyczący wiary. Temat wiary zawiera się w nauczaniu (doktrynie) Chrystusa, które później przejęli jego apostołowie. Po tym jak Juda ostrzega przed fałszywymi nauczycielami (wersety 4-16), podaje nam wskazówki w jaki sposób możemy odnieść zwycięstwo w tej wojnie duchowej (wersety 20-21). Jest to mądrość, jaką powinniśmy przyjąć i zastosować, gdy trwamy w wierze w tych czasach ostatecznych.

Powiązania: List św. Judy jest przepełniony odniesieniami do Starego Testamentu, wliczając tutaj 2 Księgę Mojżeszową (werset 5); bunt szatana (werset 6); Sodomę i Gomorę (werset 7); śmierć Mojżesza (werset 9); Kaina (werset 11); Balaama (werset 11); Koracha (werset 11); Henocha (wersety 14-15) oraz Adama (werset 14). Wykorzystanie dobrze znanych i rozpoznawanych obrazów starotestamentowych w Liście św. Judy przypominało chrześcijanom żydowskiego pochodzenia o potrzebie prawdziwej, szczerej wiary i posłuszeństwa.

Zastosowanie praktyczne: Żyjemy w wyjątkowo trudnych czasach, a ta księga może nam pomóc przygotować się i wyposażyć na nieopisane wyzwania jakie przyniesie nam życie. Dzisiejsi chrześcijanie muszą być szczególnie wyczuleni na fałszywą doktrynę (nauczanie), które może nas w łatwy sposób zwieść, jeśli nie będziemy ugruntowani w Słowie. Powinniśmy dobrze znać Ewangelię- aby ją chronić i bronić przed fałszywym nauczaniem- oraz przyjmować uczniostwo Chrystusa, którego owoce uwidaczniają się w zmianie stylu życia. Prawdziwa wiara zawsze uwidaczniać się w naszym zachowaniu podobnym do Chrystusa. Nasze życie w Chrystusie powinno odzwierciedlać naszą wiedzę opartą na autorytecie wszechmocnego Stworzyciela i Ojca Niebieskiego, który przemienia wiarę w działanie. Potrzebujemy tej osobistej z nim relacji, tylko wtedy będziemy znali jego głos na tyle dobrze, by nie pójść za kimś/ czymś innym.



Powrót na polską stronę główną



List św. Judy