Gdzie był Jezus przez trzy dni między śmiercią a zmartwychwstaniem?

Pytanie: Gdzie był Jezus przez trzy dni między śmiercią a zmartwychwstaniem?

Odpowiedź: 1 List św. Piotra 3:18-19 mówi: „Chrystus bowiem również raz umarł za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzić; zabity wprawdzie na ciele, ale powołany do życia Duchem. W nim poszedł ogłosić [zbawienie] nawet duchom zamkniętym w więzieniu”.

Słowo „Duchem” w wersecie 18 jest taką samą konstrukcją co „na ciele”. „Duch” wydaje się mieć taki sam zakres, co „ciało”. Ciało i Duch w kontekście dotyczą ciała i ducha Chrystusa. Słowa „powołany do życia Duchem” wskazują na to, że poniesienie przez Chrystusa naszych grzechów i Jego śmierć doprowadziły do odłączenia Jego ludzkiego ducha od Ojca (Ewangelia wg św. Mateusza 27:46). Różnica między ciałem i duchem opisana w Ewangelii Mateusza 27:41 i w Liście św. Pawła do Rzymian 1:3-4 nie dotyczy ciała Chrystusa i Ducha Świętego. Kiedy pokuta za nasze grzechy została dopełniona przez Chrystusa, Jego duch odzyskał z powrotem relację, którą wcześniej utracił poniósłszy nasze grzechy.

1 List św. Piotra 3:18-22 dostarcza nam brakujących informacji o tym, co działo się między cierpieniem i śmiercią Chrystusa (werset 18), a Jego wywyższeniem (werset 22). Jedynie Piotr mówi nam o tym, co działo się między tymi dwoma wydarzeniami. Słowa „ogłosić [zbawienie]” użyte w wersecie 19 nie są często używane do opisu głoszenia Ewangelii w Nowym Testamencie. Słowo „ogłosić” oznacza „zanieść wiadomość”. Jezus cierpiał i umarł na krzyżu, Jego ciało zostało skazane na śmierć, a jego duch umarł, kiedy ciało poniosło ciężar grzechu. Ale Jego duch ożył i dał Ojcu przyzwolenie na to, by Ten czynił z nim, co chce. Według Piotra między śmiercią a zmartwychwstaniem Chrystus ogłaszał coś szczególnego „duchom zamkniętym w więzieniu”.

Zacznijmy od tego, że Piotr mówił o ludziach „dusze”, a nie „duchy” (3:20). W Nowym Testamencie słowo „duch” służy do opisu aniołów lub demonów, nie zaś istot ludzkich; natomiast werset 22 zdaje się mieć to samo znaczenie. Podobnie, nigdzie w Biblii nie ma mowy o tym, że przez te trzy dni Jezus był w piekle. Dzieje Apostolskie 2:31 mówią, że poszedł On do „Hadesu” (Przekład Nowego Świata), ale „Hades” to nie piekło. Słowo „Hades” odnosi się do królestwa śmierci, tymczasowego miejsca gdzie czeka się na zmartwychwstanie. Apokalipsa 20:11-15 w Przekładzie Nowego Świata jasno rozróżnia piekło od Hadesu. Piekło to ostateczne i stałe miejsce kaźni dla zgubionych. Hades stanowi miejsce tymczasowe.

Nasz Pan powierzył swojego ducha Ojcu, umarł i przez jakiś czas między śmiercią a zmartwychwstaniem znajdował się w królestwie śmierci, gdzie dzielił się wiadomością o zbawieniu z duchami (może upadłymi aniołami, zobacz List św. Judy 6), powiązanym z czasem przedpotopowym. Werset 20 wyjaśnia tę kwestię. Piotr nie mówił, co Jezus powiedział uwięzionym duchom, ale nie mogła to być Dobra Nowina o odkupieniu, skoro anioły nie mogą być zbawione (List do Hebrajczyków 2:16).

Najprawdopodobniej była to nowina o swoim zwycięstwie nad szatanem i jego armią (1 List św. Piotra 3:22; List św. Pawła do Kolosan 2:15). List do Efezjan 4:8-10 zdaje się także mówić, że Chrystus poszedł do „raju” (Ewangelia wg św. Łukasza 16:20; 23:43) i zabrał stamtąd wszystkich tych, którzy wierzyli w Niego zanim umarł. Te wersety nie mówią o szczegółach tego, co się stało, ale większość nauczycieli biblijnych uznaje, że właśnie to oznacza zwrot: „uprowadził jeńców”.

Zdaje się, że wszystko to, co powinniśmy wiedzieć na ten temat, to że Biblia nie podaje wielu szczegółów odnośnie działań Jezusa przez trzy dni między Jego śmiercią a zmartwychwstaniem. Wydaje się jednak, że Jezus głosił wtedy upadłym aniołom i / lub ludziom niewierzącym wieść o swoim zwycięstwie. Wiemy na pewno, że Jezus nie dawał wtedy ludziom kolejnej szansy zbawienia. Biblia mówi, że po śmierci czeka nas sąd (List do Hebrajczyków 9:27), a nie druga szansa zbawienia. Jednak nie ma jasnej i definitywnej odpowiedzi na pytanie o to, co Jezus robił między swoją śmiercią a zmartwychwstaniem. Może jest to jedna z tajemnic, którą zrozumiemy, kiedy znajdziemy się z Jezusem w chwale.

Powrót na polską stronę główną