ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷରାତ୍ରି ଭୋଜ/ପ୍ରଭୁଭୋଜର ଗୁରୁତ୍ବ କ’ଣ?


ପ୍ରଶ୍ନ: ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷରାତ୍ରି ଭୋଜ/ପ୍ରଭୁଭୋଜର ଗୁରୁତ୍ବ କ’ଣ?

ଉତ୍ତର:
ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷରାତ୍ରି ଭୋଜର ଯେଉଁ ଗଭୀର ଅର୍ଥ ରହିଛି ତାହା ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ ପ୍ରାଣ-ଉଦ୍ଦୀପିତ ହୋଇଥାଏ । ତାହାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର ପୂର୍ବରାତ୍ରି ପାରମ୍ପରିକ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ପାଳନ କଲା ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ବପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ନୂତନ ସହଭାଗୀତାର ଏକ ଭୋଜ ଅନୁଷ୍ଠିତ କଲେ ଯାହା ଆମେ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଳନ କରିଆସୁଛୁ । ଏହା ଖ୍ରୀଷ୍ଟିୟ ଉପାସନାର ଏକ ଅବିଚ୍ଛେଦ୍ୟ ଅଂଶ । ଏହା ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ପୁନରୁତ୍ଥାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତରେ ତାହାଙ୍କ ଗୌରବମୟ ଆଗମନ ବିଷୟରେ ମନେ ପକାଇଦିଏ।

ଯିହୂଦୀମାନଙ୍କ ଧର୍ମ ବର୍ଷରେ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ପବିତ୍ର ପର୍ବ ବା ଉତ୍ସବ ଥିଲା । ଯେତେବେଳେ ମିଶରର ସମସ୍ତ ପରିବାରର ପ୍ରଥମେ ଜନ୍ମ ହୋଇଥିବା ପିଲା ମଲେ ଓ ଇଶ୍ରାୟେଲୀୟମାନଙ୍କ ଦୁଆରବନ୍ଧରେ ମେଷର ରକ୍ତ ସିଞ୍ଚା ଯାଇଥିବାରୁ ସେମାନେ ରକ୍ଷା ପାଇଯାଇଥିଲେ, ଏହା ମିଶର ଦେଶର ଶେଷ ମହାମାରୀ ବିଷୟରେ ମନେ ପକାଇଦିଏ। ମେଷକୁ ତା’ପରେ ପୋଡି ସିଝାଯାଇଥିଲା ଓ ଖମୀର ନ ଥିବା ରୋଟୀ ସହିତ ତାହାକୁ ଖିଆଯାଇଥିଲା । ଈଶ୍ବରଙ୍କ ଆଦେଶ ହେଉଛି ଆସୁଥିବା ସମସ୍ତ ପିଢି ଏହାକୁ ପାଳନ କରିବେ । ଏହି ସତ୍ୟ କାହାଣୀ ଯାତ୍ରା 12ରେ ଲେଖାଯାଇଛି ।

ଶେଷ ରାତ୍ରଭୋଜ ସମୟରେ ଅର୍ଥାତ୍‍ ଏକ ନିସ୍ତାରପର୍ବ ପାଳନ ସମୟରେ ଯୀଶୁ ଏକ ଖଣ୍ଡ ରୋଟୀ ନେଇ ଈଶ୍ବରଙ୍କୁ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେଲେ । ସେ ଏହାକୁ ଯେତେବେଳେ ଭାଙ୍ଗି ଶିଷ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଦେଲେ, ସେ କହିଲେ “ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଦତ୍ତ ହେଉଥିବା ମୋହର ଶରୀର ଏହି; ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏହା କର । ଭୋଜନ କଲା ଉତ୍ତାରେ ସେହିପରି ସେ ପାନପାତ୍ର ଘେନି କହିଲେ ଏହି ପାନପାତ୍ର ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ପାତିତ ହେଉଥିବା ମୋହର ରକ୍ତରେ ସ୍ଥାପିତ ନୂତନ ନିୟମ” (ଲୂକ 22:19-20) । ସେ ଏକ ସ୍ତବ ଗାନ କଲା ଉତ୍ତାରେ ଏହି ଭୋଜକୁ ବନ୍ଦ କଲେ (ମାଥିଉ 26:30), ଏବଂ ସେମାନେ ସେହି ରାତିରେ ଜୀତ ନାମକ ଏକ ପର୍ବତକୁ ଚାଲିଗଲେ । ଭାବବାଣୀ ଅନୁଯାୟୀ ସେହି ସ୍ଥାନରେ ଯିହୂଦାଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଯୀଶୁ ବିଶ୍ବାସଘାତକତାର ଶିକାର ହେଲେ । ତା’ପର ଦିନ ସେ କ୍ରୁଶବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲେ ।

ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷ ରାତ୍ରିଭୋଜର ଲେଖା ସୁସମାଚାର ପୁସ୍ତକଗୁଡିକରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ (ମାଥିଉ 26:26-29; ମାର୍କ 14:17-25; ଲୂକ 22:7-22 ଏବଂ ଯୋହନ 13:21-30) । ପ୍ରେରିତ ପାଉଲ 1କରିନ୍ଥୀୟ 11:23-29ରେ ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷ ରାତ୍ରି ଭୋଜ ବିଷୟରେ ଲେଖିଛନ୍ତି । ପାଉଲ ସେଠାରେ ଏକ କଥା ଲେଖିଛନ୍ତି ଯାହା ସୁସମାଚାର ପୁସ୍ତକଗୁଡିକରେ ଲେଖାଯାଇନାହିଁ : “ଅତଏବ, ଯେକେହି ଅଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କର ଏହି ରୋଟୀ ଭୋଜନ କରେ କିମ୍ବା ଏହି ପାତ୍ରରୁ ପାନ କରେ, ସେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରୀର ଓ ରକ୍ତର ଦାୟୀ ହେବ । କିନ୍ତୁ ମନୁଷ୍ୟ ଆପଣାକୁ ପରୀକ୍ଷା କରୁ, ଆଉ ସେହିପରି ଭାବେ ଏହି ରୋଟୀ ଭୋଜନ କରୁ ଓ ଏହି ପାତ୍ରରୁ ପାନ କରୁ । କାରଣ ଯେକେହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶରୀରକୁ ବିଶେଷ ନ ମଣି ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଆପଣା ଦଣ୍ଡ ନିମନ୍ତେ ଭୋଜନ କରେ ଓ ପାନ କରେ” (1କରିନ୍ଥୀୟ 11:27-29) । ରୋଟୀ ଓ ପାତ୍ରରୁ “ଅଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ” ଗ୍ରହଣ କରିବା କ’ଣ ବୁଝାଏ ବୋଲି ଆମେ ପଚାରିପାରୁ । ଏହା ରୋଟୀର ପାତ୍ରର ପ୍ରକୃତ ଅର୍ଥକୁ ଅଣଦେଖା କରିବା ଓ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପରିତ୍ରାଣ ନିମନ୍ତେ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତା ଯେଉଁ ଅତି ବହୁମୂଲ୍ୟ ପାଉଣା ପରିଶୋଧ କଲେ ତାହାକୁ ଭୁଲିଯିବା। କିମ୍ବା ଏହା ଏପରି ବୁଝାଇବ ଯେ ପ୍ରଭୁଭୋଜକୁ ମୃତ ଭାବରେ ବା ସାଧାରଣ ପର୍ବପର୍ବାଣୀ ଭାବରେ ପାଳନ କରିବା କିମ୍ବା ସ୍ବୀକାର ହୋଇନଥିବା ପାପ ସହ ଆସିବା । ପାଉଲଙ୍କ ଶିକ୍ଷା ପାଳନ କରିବାକୁ ହେଲେ ଆମେ ରୋଟୀ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ନିଜନିଜକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବା ନିହାତି ଆବଶ୍ୟକ ।

ସୁସମାଚାର ପୁସ୍ତକଗୁଡିକରେ ଲେଖାନଥିବା ଆଉ ଏକ ବିଷୟକୁ ପାଉଲ ଲେଖୁଅଛନ୍ତି ଓ ତାହା ହେଉଛି “କାରଣ ଯେତେଥର ତୁମ୍ଭେମାନେ ଏହି ରୋଟୀ ଭୋଜନ କର ଓ ଏହି ପାନପାତ୍ରରୁ ପାନ କର, ସେତେଥର ତୁମ୍ଭେମାନେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହାଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପ୍ରଚାର କରୁଅଛ” (1କରିନ୍ଥୀୟ 11:26) । ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦ୍ବିତୀୟ ଆଗମନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ହିଁ ଏହି ଭୋଜ ପାଳନ କରିବାକୁ ହେବ । ଏହି ସମସ୍ତ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଲେଖାରୁ ଆମେ ଶିଖିଲୁ ଯେ ଯୀଶୁ କିପରି ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁର୍ବଳ ଥିବା ଦୁଇଗୋଟି ବିଷୟକୁ ତାହାଙ୍କ ଶରୀର ଓ ରକ୍ତର ଚିହ୍ନ ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ ଏବଂ ସେଗୁଡିକୁ ତାହାଙ୍କ ମରଣର ସ୍ମୃତି ଭାବରେ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ । ଏହା ଚିତ୍ରବିଚିତ୍ର ହୋଇଥିବା ମାର୍ବଲ ପଥର କିମ୍ବା ଛାଞ୍ଚରେ ଗଢାଯାଇଥିବା ପିତ୍ତଳ ନୁହେଁ, କିନ୍ତୁ ରୋଟୀ ଓ ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ଥିଲା ।

ସେ କୁହନ୍ତି ଯେ ରୋଟୀ ତାହାଙ୍କ ଶରୀର ବିଷୟରେ କୁହେ ଯାହାକୁ ଭଙ୍ଗାଯିବ । ତାହାଙ୍କ ଶରୀରର କୌଣସି ହାଡ ଭାଙ୍ଗିନଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାହାଙ୍କ ଶରୀର ଏତେ ପରିମାଣରେ କ୍ଷତବିକ୍ଷତ ହୋଇଯାଇଥିଲା ଯେ ଏହାକୁ ଚିହ୍ନି ହେଉନଥିଲା (ଗୀତ 22:12-17; ଯିଶାଇୟ 53:4-7) । ଦ୍ରାକ୍ଷାରସ ତାହାଙ୍କ ରକ୍ତ ବିଷୟରେ କହିଥାଏ ଯାହା ଅତିଶୀଘ୍ର ପାଇବାକୁ ଯାଉଥିବା ତାହାଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ମରଣକୁ ସୂଚାଉଥିଲା । ଈଶ୍ବରଙ୍କ ସିଦ୍ଧ ପୁଅ ଯେ ସେ, ପୁରାତନ ନିୟମରେ ଉଦ୍ଧାରକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ (ଆଦି 3:15; ଗୀତ 22; ଯିଶାଇୟ 53) ଥିବା ଅସଂଖ୍ୟ ଭାବବାଣୀର ସଫଳ ହୋଇଥିଲେ । ସେ ଯେତେବେଳେ “ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବା ନିମନ୍ତେ ଏହା କର” ବୋଲି କହିଲେ, ସେତେବେଳେ ସେ ଦର୍ଶାଇଲେ ଯେ ଏହା ଏକ ପାଳନୀୟ ବିଷୟ ଯାହା ଭବିଷ୍ୟତରେ ମଧ୍ୟ କରିବାକୁ ପଡିବ ।

ଏହା ଆହୁରି ମଧ୍ୟ ଦର୍ଶାଏ ଯେ ନିସ୍ତାରପର୍ବ, ଯାହା ଏକ ମେଷର ମରଣକୁ ଆବଶ୍ୟକ କରୁଥିଲା ଓ ଆଗାମୀ ଈଶ୍ବରଙ୍କ ମେଷଛୁଆର ଆସିବା ସମୟକୁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲା ଯିଏ ଜଗତର ପାପ ନେଇଯିବେ ଏବଂ ତାହା ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷରାତ୍ର ଭୋଜରେ ସଫଳ ହୋଇଥିଲା । ନିସ୍ତାରପର୍ବର ମେଷ ଖ୍ରୀଷ୍ଟ (1କରିନ୍ଥୀୟ 5:7) ଯେତେବେଳେ ବଳି ହେଲେ (ଏବ୍ରୀ 8:8-13), ସେତେବେଳେ ପୁରାତନ ନିୟମର ପ୍ରତିବଦଳରେ ନୂତନ ନିୟମ ଆସିଲା । ବଳିଦାନ ପ୍ରଥାର ଆଉ ଆବଶ୍ୟକତା ପଡିଲା ନାହିଁ (ଏବ୍ରୀ 9:25-28) । ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷ ରାତ୍ରିଭୋଜ/ପ୍ରଭୁଭୋଜ ହେଉଛି ଖ୍ରୀଷ୍ଟ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଯାହା କରିଅଛନ୍ତି ତାହାର ଏକ ସ୍ମରଣାର୍ଥକ ବିଷୟ ଏବଂ ତାହାଙ୍କ ବଳିଦାନର ଫଳ ସ୍ବରୂପ ଆମେ ଯାହା ଗ୍ରହଣ କରୁ ତାହାକୁ ପାଳନ କରିବାର ଏକ ବିଷୟ ।



ଓଡ଼ିଆ ପେଜ୍ କୁ ଫେରି ଯାଅନ୍ତୁ



ଯୀଶୁଙ୍କ ଶେଷରାତ୍ରି ଭୋଜ/ପ୍ରଭୁଭୋଜର ଗୁରୁତ୍ବ କ’ଣ?