के येशू वास्तवमै अस्तित्वमा हुनुहुन्थ्यो त ? येशू ख्रीष्टको कुनै एतिहासिक अस्तित्व त्यहाँ छन् कि ?




प्रश्न: के येशू वास्तवमै अस्तित्वमा हुनुहुन्थ्यो त ? येशू ख्रीष्टको कुनै एतिहासिक अस्तित्व त्यहाँ छन् कि ?

उत्तर:
विशेषरुपले जब यो प्रश्न सोधिन्छ, तब यो सोधाईचाहिँ “बाइबल बाहिरको” प्रश्न हो भनी मानिन्छ । बाइबल येशूको अस्तित्वको लागि प्रमाणको एउटा श्रोत बन्न सक्दैन भन्ने यस विचारलाई हामी मानिलिंदैनौं । नयाँ करारमा येशू खीष्टका सयौं सन्दर्भहरु रहेका छन् । त्यहाँ तिनीहरु छन् जसले सुसमचारको लेखनकार्यको मितिलाई दोस्रो शताब्दी हो भन्दछन्, जुनचाहिँ येशूको मृत्युपछि १०० वर्ष पछि हो । प्राचिन प्रमाणहरुको सम्बन्धमा, यदि त्यहाँ त्यस्ता कुराहरु थिए भने तापनि (जसलाई हामी कठोररुपमा विरोध गर्छौं), घटनाहरु घटेको २०० वर्षभन्दा कम समय पछिको लेखनकार्यहरुलाई एकदमै विश्वासीलो प्रमाणहरु हुन् भनी मानिन्छ । अझ, विद्वानहरुको ठूलो संख्याले (ईसाई र गैर–ईसाई) पावलका पत्र (कुनैकुनै) पहिलो शताब्दीको मध्यतिर वास्तवमै पावलद्वारै लेखिएको थियो भनेर मानिलिनेछन् : जुनचाहिँ येशूको मृत्युपछि लगभग ४० वर्ष पछि हो । प्राचिन पाण्डुलिपीका प्रमाणहरुको सम्बन्धमा, योचाहिँ पहिलो शताब्दीको शुरुवातमा इस्राएलमा येशू नाउँ गरेका एकजना मानिसको अस्तित्व थियो भन्ने अलौकिक दह्रिलो प्रमाण हो ।

यो पनि जान्नलाई महत्वपूर्ण छ कि सन् ७० मा, रोमीहरुले यरुशलेम र प्रायःजसो इस्राएललाई आक्रमण गरेर नष्ट गरेर यहाँका बासिन्दाहरुलाई मारिदिए । समस्त शहरहरुलाई भौतिकरुपमै आगोद्वारा नष्ट गरियो । यसर्थ, येशूको अस्तित्वको धेरै प्रमाणहरु नष्ट भएकोमा हामी छक्क पर्नु हुँदैन । येशूलाई देख्ने धेरैलाई मारियो । यस्ता वास्तविकताहरुले येशूका जीवित प्रत्यक्षदर्शी साक्षीहरुको मात्रालाई सीमित गरेको थियो ।

येशूको सेवाकाईचाहिँ ठूलोरुपमा रोमी साम्राज्यको एउटा सानो छेउमा एउटा विशेषरुपले महत्वहीन् क्षेत्रमा सीमित भएकोले, येशूको विषयका जानकारीको एउटा अचम्मलाग्दो परिमाण्लाई बाहिरी एतिहासिक श्रोतहरुबाट लिन सकिन्छ । येशूका केही अझ धेर महत्वपूर्ण एतिहासिक प्रमाणहरुमा निम्नलिखित कुराहरु सामेल छन् .

पहिलो शताब्दीको रोमी टकाइटस, जसलाई प्राचिन संसारको एकजना निकै नै सठीक इतिहासकारको रुपमा लिइन्छ, ले अन्धाविश्वासी “ख्रीष्टियनहरु” को उल्लेख गरेका थिए (ऋजचष्कतगक बाट जुनचाहिँ ऋजचष्कत को लागि ल्याटिन शब्द हो), जसले तिवेरियसको शासनकालमा पोन्तियस पिलातसको अधीनमा कष्ट भोगेका थिए । साम्राट हेड्रियन ९ज्बमचष्बल० मुख्य सचिव स्यूटोनियस ९क्गभतयलष्गक० ले लेखेका थिए कि त्यहाँ क्रेस्टस (अथवा ख्रीष्ट) नाउँ गरेका एकजना मानिस थिए जो पहिलो शताब्दीमा बस्तथे ९ब्ललबकि ज्ञछ।द्धद्ध० ।

फ्लेभियस जोसेफस ९बिखष्गक व्यकभउजगक० सबैभन्दा प्रसिद्ध इतिहासकार हुन् । तिनले आफ्नो ब्लतष्त्रगष्तष्भक मा याकूबको उल्लेख गरेका छन्, जो येशू भनिने ख्रीष्टका भाइ थिए । त्यहाँ एउटा विवादास्पद पद (१८:३) छ जसले भन्दछ, “अब त्यस समयमा एकजना ज्ञानी मानिस, येशू थिए, यदि उहाँलाई एकजना मानिस भनिए उचित हुनेछ । किनभने तिनी एकजना त्यस्ता मानिस थिए जसले अचम्मका कठीन कामहरु गरेका थिए....उहाँ ख्र्रीष्ट हुनुहुन्थ्यो.....उहाँ तेस्रो दिनमा तिनीहरुकहाँ फेरि पनि जीवित देखापर्नु भयो, जसरी स्वर्गीय अगमवक्ताहरुले यी कुराहरु र उहाँसंग सम्बन्धित दस हजार अरु अचम्मका कुराहरुको अगमबाणी गरेका थिए ।” एउटा संस्करणमा यस्तो छ, यस समयमा त्यहाँ येशू नाउँको एकजना ज्ञानी मानिस थिए । तिनको आचरण असल थियो र तिनलाई सदाचारी भनेर चिनिन्थ्यो । अनि यहूदीजातिहरुमाझबाट र अरु जातिहरुबाट धेरै मानिसहरु तिनको चेला बने । पिलातसले तिनलाई क्रूसमा टाँग्न र मर्नलाई त्यागिदिए । तर तिनका चेला भएकाहरुले तिनको चेलापनलाई त्यागेनन् । तिनीहरुले बताए कि तिनको क्रूसीकरणपछि तेस्रो दिनमा तिनी तिनीहरुकहाँ देखा परेका थिए, अनि तिनी जीवितै थिए; सोही अनुरुप अगमवक्ताहरुले जसको अचम्मका कुराहरुलाई वर्णन गरेको सम्बन्धमा तिनी शायद मसीह थिए । क्रूसीकरण पछिको अन्धाकारको एउटा छलफलमा जुलियस अफ्रिकानसले इतिहासका र थालस ९त्जबििगक० लाई उद्धधृत गरेका छन् ९भ्हतबलत ध्चष्तष्लनक,ज्ञड० ।

ीभततभचक ज्ञण्स्ढट मा एष्लिथ तजभ थ्यगलनभच ले येशूलाई परमेश्वरको रुपमा ख्रीष्टियनहरुले गरेका आराधनाको वास्तविकताको साथमा शुरुवाती ख्रीष्टियन प्रचलनलाई अभिलेख गरेका थिए जुनचाहिँ एकदमै नीतिगत थिए, अनि तिनले प्रेमभोज र प्रभुभोजको सन्दर्भलाई समावेश गरेका छन् ।

द्यबदथयिलष्बल त्बmिगम ९क्बलजभमचष्ल द्धघब० ले निस्तार चाडको अघिल्लो बेलुकी येशूको क्रूसीकरण र टुनामुना गर्ने र यहूदी मत विरोधीलाई उत्साहित गर्ने भनी ख्रीष्टको विरुद्धमा गरिएको दोषारोपनलाई पुष्टि गर्दछ ।

ीगअष्बल या क्बmयकबतब एकजना दोस्रो शताब्दीका ग्रीक लेखक थिए जसले येशूलाई ख्रीष्टियनहरुले आराधना गर्दथ्यो, जसले नयाँ शिक्षाहरुको शुरु गरे र तिनीहरुका लागि क्रूसमा टाँगियो भनेर मानिलिंदछन् । तिनले भने कि येशूको शिक्षाहरुमा विश्वासीहरुको भातृत्व प्रेम, परिवत्र्तनको महत्व, र अरु देवहरुलाई गरिएको इन्कारको महत्व समावेश थियो । ख्रीष्टियनहरु येशूको व्यवस्था अनुसार जिउँदथे, आफैलाई अमर भनी विश्वास गर्दथे अनि मृत्युको लागि घृणित, स्वेच्छिक स्व–भक्ति, अनि भौतिक कुराहरुको त्यागद्वारा चरितार्थ गरिएको थियो ।

बचब द्यबच(क्भचबउष्यल ले पुष्टि गरेका छन् कि येशूलाई एकजना ज्ञानी र सदाचारी मानिसको रुपमा सोंचिन्थ्यो, जसलाई धेरैद्वारा इस्राएलको राजा भनी मानिलिइन्थ्यो, यहूदीहरुद्वारा मारियो अनि आफ्ना चेलाहरुको शिक्षाहरुमा जीवित रहेका छन् ।

त्यसपछि हामीसंग सबै नोष्टिक ९न्लयकतष्अ० लेखहरु ९त्जभ न्यकउभ िया त्चगतज, त्जभ ब्उयअचथउजयल या व्यजल, त्जभ न्यकउभ िया त्जयmबक, त्जभ त्चभबतष्कभ यल च्भकगचचभअतष्यल, इत्यादि), छन्, जसले येशूकै उल्लेख गर्दछन् ।

वास्तवमा, हामीले येशूलाई ख्रीष्ट भनिन्थ्यो ९व्यकभउजगक०, “आश्चर्यकर्महरु” गर्नुभयो, इस्राएलीहरुलाई नयाँ शिक्षा दिनुभयो, अनि यहूदिया ९त्बअष्तगक० मा तिनीहरुका लागि निस्तार चाडमा झूण्डयाइयो ९द्यबदथयिलष्बल त्बmिगम०, तर ईश्वरको रुपमा दावी गरियो र उहाँ फेरि फर्कनेथियो ९भ्ष्भिशबच०, जुनचाहिँ तिनका चेलाहरुले तिनलाई ईश्वरको रुपमा आराधना गर्दै विश्वास गर्दथे ९एष्लिथ तजभ थ्यगलनभच० जस्ता शुरुवाती गैर–ईसाई स्रोतहरुबाट हामीले सुसमचारलाई प्रायः पुनःनिर्माण गर्न सक्दछौं ।

साँसारिक र बाइबलीय इतिहास दुवैमा येशू ख्रीष्टको अस्तित्वको लागि त्यहाँ उदेकलाग्दो प्रमाण छ । शायद येशूको अस्तित्वको सबैभन्दा ठूलो प्रमाणचाहिँ हो बाह्र चेलाहरुका साथसाथै पहिलो शताब्दीका हजारौं ख्रीष्टियनहरुले भौतिकरुपमै येशू ख्रीष्टका लागि शहिदको रुपमा स्वेच्छाले आफ्ना प्राण दिएका थिए भन्ने सत्यता । मानिसहरु आफूहरुले साँचो हो भनी विश्वास गरेका कुराको लागि मर्नेछन्, तर झूटो हो भनेर तिनीहरुले जानेका कुरामा कोही पनि मर्नेछैनन् ।



नेपाली सुरुवात(होमपेज) पानामा फर्कनुहोश



के येशू वास्तवमै अस्तित्वमा हुनुहुन्थ्यो त ? येशू ख्रीष्टको कुनै एतिहासिक अस्तित्व त्यहाँ छन् कि ?