Het boek Hooglied



Auteur: Volgens de eerste versregel is het Hooglied geschreven door Salomo. Dit Hooglied is een van 1005 liederen die Salomo schreef (1 Koningen 5:12). De titel “Hooglied” is een superlatief, waarmee aangegeven wordt dat dit het beste lied is.

Datering: Salomo schreef dit lied waarschijnlijk in de vroege jaren van zijn koningschap. Dat zou betekenen dat het lied rond 965 voor Christus samengesteld moet zijn.

Doelstelling: Het Hooglied is een lyrisch gedicht dat geschreven is om de deugden van de liefde tussen een echtgenoot en zijn vrouw te roemen. Het gedicht stelt het huwelijk duidelijk voor als het plan van God. Een man en vrouw dienen samen te leven binnen de context van het huwelijk en elkaar lief te hebben in geestelijk, emotioneel en lichamelijk opzicht.

Dit boek neemt het op tegen twee extremen: het ascetisme (waarbij men zich alle genot ontzegt) en het hedonisme (dat alleen maar gericht is op genot). Het huwelijk zoals dat in Hooglied geprofileerd wordt, is een voorbeeld van zorg, betrokkenheid en plezier.

Belangrijkste verzen: “Wek de liefde niet, laat haar niet ontwaken voordat zij het wil.” (Hooglied 2:7; 3:5; 8:4)

“Eet, vriend en vriendin! Drink, en word dronken van liefde!” (Hooglied 5:1)

“Draag mij als een zegel op je hart, als een zegel op je arm. Sterk als de dood is de liefde, beklemmend als het dodenrijk de hartstocht. De liefde is een vlammend vuur, een laaiende vlam. Zeeën kunnen haar niet doven, rivieren spoelen haar niet weg. Zou een man met al zijn rijkdom liefde willen kopen, dan werd hij smadelijk veracht.” (Hooglied 8:6-7)

Beknopte samenvatting: Het gedicht wordt gepresenteerd in de vorm van een dialoog tussen een echtgenoot (de koning) en zijn vrouw (het meisje uit Sulem). We kunnen het boek in 3 delen opsplitsen: de verkeringstijd (1:1 - 3:5); de bruiloft (3:6 - 5:1) en het volgroeiende huwelijk (5:2 - 8:14).

Het lied begint vóór de bruiloft, wanneer de bruid ernaar verlangt om samen te zijn met haar verloofde, en zij kijkt uit naar zijn intieme liefkozingen. Maar zij raadt aan om de liefde tijd te gunnen, om op natuurlijke wijze te groeien. De koning prijst de schoonheid van de Sulemitische vrouw, waarmee zij haar onzekerheid over haar uiterlijk overwint. Zij droomt dat zij Salomo kwijtraakt en de hele stad doorzoekt naar hem. Met de hulp van de stadswachten vind ze haar geliefde en klampt zich aan hem vast. Ze neemt hem mee naar een veilige plaats. Wanneer ze wakker wordt, herhaalt ze haar waarschuwing om de liefde niet te forceren.

Tijdens de huwelijksnacht prijst de echtgenoot opnieuw de schoonheid van zijn vrouw, en in zeer symbolische taal nodigt de vrouw haar man uit om te genieten van alles wat zij hem te bieden heeft. Zij beminnen elkaar en God zegent hun verbintenis.

Naarmate de huwelijksjaren verstrijken maken de man en vrouw een moeilijke periode door, die gesymboliseerd wordt in een andere droom. In deze tweede droom wijst de Sulemitische haar man af, en hij vertrekt. Overmand door schuld zoekt ze de hele stad door naar hem, maar deze keer slaan de wachten haar in plaats van haar te helpen, hetgeen symbool staat voor haar gekwetste geweten. Uiteindelijk loopt het goed af wanneer de geliefden herenigd worden en zich met elkaar verzoenen.

Het lied eindigt ermee dat zowel de man als de vrouw zich vertrouwd en veilig voelen in hun liefde. Ze bezingen de duurzame natuur van ware liefde en verlangen ernaar om in elkaars gezelschap te zijn.

Voorafschaduwingen: Sommige Bijbelkenners zien in Hooglied een exacte symbolische weergave van Christus en Zijn kerk. Christus wordt gezien als de koning, terwijl de kerk verbeeldt wordt door het meisje uit Sulem. Hoewel wij van mening zijn dat het boek gezien moet worden als een letterlijke verwijzing naar het huwelijk, zijn er sommige aspecten die de Kerk en haar relatie met haar koning, de Heer Jezus, voorafschaduwen. Hooglied 2:4 beschrijft de ervaring van elke gelovige die gezocht en gekocht wordt door de Heer Jezus. Wij bevinden ons te midden van grote geestelijke rijkdom en worden bedekt door Zijn liefde. Vers 16 van hoofdstuk 2 zegt: “Mijn lief is van mij, en ik ben van hem. Hij weidt tussen de lelies.” Hier wordt een beeld geschilderd van zowel de veiligheid waarin de gelovige in Christus zich bevindt (Johannes 10:28-29), als van de Goede Herder die Zijn schapen – gelovigen – kent, en Zijn leven voor ons opgeeft (Johannes 10:11). Vanwege Hem zijn wij niet langer bezoedeld door zonde, want onze “bevlekking” is schoongewassen door Zijn bloed (Hooglied 4:7; Efeziërs 5:27).

Praktische toepassing: Onze wereld kent veel verwarring over het huwelijk. De overheersing van echtscheidingen en moderne pogingen om het huwelijk een andere invulling te geven staan in sterk contrast tot het Hooglied. Volgens de Bijbelse dichter moet het huwelijk gevierd, genoten en met respect bezien worden. Dit boek verschaft enkele praktische richtlijnen waarmee we onze huwelijken kunnen versterken:

1) Geef je partner de aandacht die hij of zij nodig heeft. Neem de tijd om elkaar echt te leren kennen.

2) Aanmoediging en aanprijzing (in plaats van kritiek) zijn essentieel voor een succesvolle relatie.

3) Geniet van elkaar. Ga er samen op uit. Wees creatief en zelfs speels met elkaar. Geniet van Gods geschenk van het getrouwde leven.

4) Doe wat nodig is om jouw verbintenis met je partner steeds weer te bevestigen. Vernieuw je geloften, los problemen op en beschouw scheiden niet als een oplossing. Gods voornemen is dat jullie beiden in een bijzonder vredige en veilige liefde kunnen leven.



Terug naar Overzicht Oude Testament



Aanbevolen door GotQuestions.org:



Het boek Hooglied