www.GotQuestions.org/Nederlands




Vraag: "Wat is sola scriptura?"

Antwoord:
De woorden “sola scriptura” stammen uit het Latijn: "sola" betekent "allleen", "grond", "basis" en het woord "scriptura" betekent "geschriften" – en dit refereert aan de Schrift. Sola scriptura betekent dat de Schrift de enige autoriteit is voor het geloof en het praktische Christelijke leven. De Bijbel is volledig, gezaghebbend en waar. "Elk schriftwoord is ‘door God geïnspireerd’ en is dus bruikbaar voor het onderricht, voor het weerleggen van dwalingen, voor de verbetering van de zeden en voor de opvoeding tot een rechtschapen leven..." (2 Timoteüs 3:16).

Sola scriptura was de “strijdkreet” van de Protestantse reformatie. Eeuwenlang had de Rooms-Katholieke Kerk haar tradities een hogere autoriteit toegekend dan de Bijbel. Dit leidde tot vele praktijken die feitelijk strijdig met de Bijbel waren. Enkele voorbeelden hiervan zijn: het bidden tot heiligen en/of Maria, de onbevlekte ontvangenis, transsubstantiatie, de kinderdoop, volle aflaten, en het pauselijk gezag. Martin (of Maarten) Luther, de grondlegger van de Lutheraanse kerk en de vader van de Protestantse reformatie, berispte de Katholieke Kerk vanwege haar onbijbelse leerstellingen. De Katholieke kerk dreigde Maarten Luther met excommunicatie (en met de dood) als hij zijn woorden niet zou herroepen. Maarten Luther’s antwoord was: “Alleen getuigenissen van de Heilige Schrift of overtuigende bewijzen kunnen mij in het ongelijk stellen. […] Ik kan alleen overwonnen worden door de Heilige Schriften die ik heb aangehaald. En aangezien mijn geweten gevangen is in Gods woord, kan ik en wil ik niet herroepen, omdat het bezwaarlijk, onheilzaam en gevaarlijk is om tegen het geweten in te handelen! Hier sta ik, ik kan niet anders. [...] God moge mij te hulp komen! Amen!"

Het belangrijkste Katholieke argument tegen sola scriptura is dat dit niet expliciet door de Bijbel wordt onderwezen. Katholieken beargumenteren het volgende: “de Bijbel zegt nergens dat deze de ENIGE gezaghebbende gids voor het geloof en het Christelijke leven is”. Hoewel dit waar is, wordt hier toch een cruciaal belangrijke zaak niet onderkend. We weten dat de Bijbel het Woord van God is. De Bijbel verkondigt zelf dat deze door God geïnspireerd, onfeilbaar en gezaghebbend is. We weten ook dat God nooit van gedachten verandert of Zichzelf tegenspreekt. Dus ook al spreekt de Bijbel zich niet expliciet uit ten gunste van “sola scriptura”, toch laat de Bijbel zeer zeker geen ruimte voor tradities die strijdig zijn met de boodschap ervan. Sola scriptura is niet zozeer een argument tegen tradities als wel een argument tegen onbijbelse en/of anti-bijbelse doctrines. De enige manier om zeker te weten wat God van ons verlangt is om trouw te blijven aan datgene waarvan we weten dat Hij dit aan ons heeft geopenbaard – de Bijbel. We kunnen zonder enige twijfel weten dat de Schrift gezaghebbend, waar en betrouwbaar is. We kunnen diezelfde uitspraak niet over tradities doen.

Het Woord van God is de enige autoriteit voor het Christelijk geloof. Tradities zijn alleen geldig als deze op de Schrift zijn gebaseerd en in volledige overeenstemming zijn met de Schrift. Tradities die strijdig zijn met de Bijbel zijn niet van God en vormen geen geldig onderdeel van het Christelijk geloof. Sola scriptura is de enige manier waarop subjectiviteit kan worden vermeden en waarop we kunnen voorkomen dat persoonlijke opinies een hogere prioriteit verkrijgen dan de leerstellingen van de Bijbel. De essentie van sola scriptura is dat een mens zijn geestelijke leven alleen op de Bijbel baseert en elke traditie of leerstelling afwijst die niet volledig in overeenstemming is met de Bijbel. 2 Timoteüs 2:15 verkondigt: "Werk ijverig om betrouwbaar te zijn voor God, als een arbeider die zich niet hoeft te schamen en die eerlijk uitkomt voor het woord van de waarheid".

Sola scriptura maakt het concept van de kerkelijke tradities niet ongedaan. In plaats daarvan geeft sola scriptura ons een solide fundering waar we onze kerktradities op kunnen baseren. Er zijn vele gebruiken, zowel in Katholieke als Protestantse kerken, die het gevolg zijn van tradities en niet van de expliciete leerstellingen van de Schrift. Het is goed, zelfs noodzakelijk, dat de kerk tradities heeft. Tradities spelen een belangrijke rol bij het verhelderen van de Christelijke doctrine en bij het organiseren van het praktische Christelijke leven. Maar tegelijkertijd kunnen deze tradities alleen aanvaardbaar zijn als zij met God’s Woord stroken. Zij moeten op de solide fundering van de leerstellingen van de Schrift zijn gebaseerd. Het probleem van de Rooms-Katholieke Kerk (en vele andere Christelijke kerken) is dat zij haar tradities baseert op tradities die op tradities zijn gebaseerd die op tradities zijn gebaseerd – en de eerste traditie was al vaak niet in volledige overeenstemming met de Schrift. Dat is de reden dat Christenen altijd terug moeten vallen op sola scriptura, het gezaghebbende Woord van God, als de enige solide basis voor geloof en praktijk.

Een vaak naar voren gebracht bezwaar tegen het concept van sola scriptura is het praktische feit dat er op zijn minst 250 jaar na het begin van de kerk officieel nog geen overeenstemming over het canon van de Bijbel was bereikt. Bovendien waren de Schriftteksten meer dan 1500 jaar nadat de kerk gesticht werd niet in de mis beschikbaar. Hoe zouden de vroege Christenen dan sola scriptura kunnen hebben toegepast als zij niet eens de volledige Schrift ter beschikking hadden? Hoe konden Christenen die vóór de uitvinding van de drukpers leefden dan hun geloof en hun gebruiken op de Schrift baseren als het voor hen niet mogelijk was om een volledige kopie van de Schrift te hebben? Deze kwestie wordt nog moeilijker door het hoge percentage analfabeten in de geschiedenis. Hoe gaat het concept van sola scriptura met deze problemen om?

Het probleem van dit argument is dat het feitelijk beweert dat de autoriteit van de Schrift afhankelijk is van de beschikbaarheid ervan. Dit is niet het geval. De autoriteit van de Schrift is universeel. Omdat het God’s Woord is, is het Zijn autoriteit. Het feit dat de Schrift niet universeel beschikbaar was, en zelfs het feit dat mensen deze niet konden lezen, doet niets af aan het feit dat de Schrift God’s Woord is. Bovendien is dit eigenlijk geen argument tegen sola scriptura, maar een argument voor wat de kerk zou moeten hebben gedaan, in plaats van wat de kerk feitelijk heeft gedaan. De vroege kerk zou het vervaardigen van kopieën van de Schrift een hoge prioriteit kunnen hebben gegeven. Hoewel het onrealistisch was dat elke Christen een volledige kopie van de Bijbel kon hebben, zou het wel mogelijk zijn geweest om elke kerk van een gedeelte of van alle Schriftteksten te voorzien. De vroege kerkleiders zouden de hoogste prioriteit moeten hebben toegekend aan het bestuderen van de Schrift, zodat zij anderen nauwkeurig hadden kunnen onderwijzen. Zelfs als de Schrift niet voor de grote massa’s beschikbaar kon worden gemaakt, dan konden de kerkleiders toch op zijn minst goed opgeleid zijn geweest in het Woord van God. In plaats van het opstapelen van tradities en het doorgeven van deze tradities van de ene op de andere generatie, had de kerk de Schrift moeten vermenigvuldigen en deze aan anderen moeten onderwijzen (2 Timoteüs 4:2).

Nogmaals, tradities zijn geen probleem. Onbijbelse tradities vormen het probleem. De beschikbaarheid van de Schriftteksten door de eeuwen heen is ook geen bepalende factor. De Schriftteksten zelf zijn de bepalende factor. Het is nu voor ons allen mogelijk om de Schriftteksten te lezen. Door God’s Woord te bestuderen is het duidelijk dat vele kerkelijke tradities die door de eeuwen heen zijn ontwikkeld feitelijk strijdig zijn met God’s Woord. Dit is waar sola scriptura om de hoek komt kijken. Tradities die op God’s Woord zijn gebaseerd en hiermee in overeenstemming zijn kunnen worden aangehouden. Tradities die niet op God’s Woord zijn gebaseerd en/of hiermee niet in overeenstemming zijn moeten worden afgewezen. Sola scriptura laat ons terugvallen op datgene wat God in Zijn Woord aan ons heeft geopenbaard. Sola scriptura laat ons uiteindelijk terugvallen op de God die altijd de waarheid spreekt, Zichzelf nooit tegenspreekt en steeds maar weer bewijst dat Hij betrouwbaar is.

© Copyright 2002-2014 Got Questions Ministries.