www.GotQuestions.org/Nederlands




Vraag: "Wat was de oorspronkelijke kerk / eerste kerk? Is de oorspronkelijke kerk / eerste kerk de ware kerk?"

Antwoord:
Het vermogen om een bepaalde kerk via apostolische opvolging tot de “eerste kerk” terug te traceren is een argument dat door een aantal verschillende kerken gebruikt wordt om te beweren dat hun kerk de “enige echte kerk” is. De Rooms-Katholieke Kerk beweert dit. De Grieks Orthodoxe Kerk beweert dit. Sommige Protestantse kerkgenootschappen beweren dit. Enkele “Christelijke” culten beweren dit. Hoe weten we dan welke kerk gelijk heeft? Het bijbelse antwoord is – het maakt niet uit!

De eerste kerk en haar groei, doctrine en gebruiken werden voor ons in het Nieuwe Testament vastgelegd. Jezus voorzag, net als Zijn apostelen, dat er valse leermeesters zouden komen en het is inderdaad duidelijk uit enkele van de Nieuw-Testamentische epistels dat de apostelen al vroeg dergelijke valse leermeesters moesten bestrijden. Het hebben van een stamboom van apostolische opvolging of het vermogen om de wortels van de kerk terug te voeren tot de “eerste kerk” wordt nergens in de Schrift vermeld als een test voor de enige echte kerk. Wat wel wordt vermeld zijn herhaalde vergelijkingen tussen wat valse leermeesters onderwijzen en wat de eerste kerk onderwees, zoals dit in de Schrift is vastgelegd. Of een kerk de “echte kerk” is of niet kan bepaald worden door de leerstellingen en gebruiken van deze kerk te vergelijken met de kerk uit het Nieuwe Testament, zoals deze in de Schrift is vastgelegd.

In Handelingen 20:17-38 heeft de Apostel Paulus bijvoorbeeld een gelegenheid om een laatste keer persoonlijk met de kerkleiders in de grote stad Efeze te spreken. In deze passage vertelt hij hen dat valse leermeesters niet alleen in hun midden zullen verschijnen, maar ook VANUIT hun eigen kring (verzen 29-30). Paulus geeft hier niet de regel dat zij de “eerste” georganiseerde kerk moesten volgen om de waarheid te waarborgen. In plaats daarvan draagt hij hen op “aan God en aan het woord van zijn genade” (vers 32). De waarheid kon dus bepaald worden door op God en “het woord van Zijn genade” te vertrouwen (dat wil zeggen de Schrift, zie Johannes 10:35).

Deze afhankelijkheid van het Woord van God, in plaats van het volgen van bepaalde individuele “grondleggers”, kunnen we ook weer in Galaten 1:8-9 aantreffen, waarin Paulus stelt: "Maar al zouden wijzelf of een engel uit de hemel u een ander evangelie verkondigen dan het evangelie dat wij u verkondigd hebben: hij zij vervloekt! Wat wij vroeger hebben gezegd zeg ik nu opnieuw: als iemand u een ander evangelie verkondigt dan u ontvangen hebt: hij zij vervloekt!" De basis voor het vaststellen wat waarheid is en wat dwalingen zijn is dus zelfs niet gebaseerd op WIE deze zaken onderwijst, “wijzelf of een engel uit de hemel”, maar of het om hetzelfde evangelie gaat dat zij reeds hadden ontvangen – en dit evangelie is in de Schrift vastgelegd.

Een ander voorbeeld van deze afhankelijkheid van het Woord van God kan in 2 Petrus worden gevonden. In dit epistel bestrijdt de Apostel Petrus valse leermeesters. Hierbij begint Petrus met te vermelden dat we een woord hebben “dat zeer vast is”, waar we op kunnen vertrouwen en dat zelfs nog vaster is dan het horen van de stem van God uit de hemel zoals zij deze ten tijde van de transfiguratie van Jezus hoorden (2 Petrus 1:16-21). Dit “zeer vaste woord” is het geschreven Woord van God. Petrus vertelt hen later nog eens dat zij zich “de voorspellingen van de heilige profeten en het gebod van onze Heer en redder, dat u door uw apostelen is overgeleverd” moeten herinneren (2 Petrus 3:2). Zowel de woorden van de heilige profeten en de geboden die Jezus aan de apostelen gaf zijn in de Schrift vastgelegd.

Hoe kunnen we dan bepalen of een kerk een correcte doctrine onderwijst of niet? De enige onfeilbare standaard waarvan de Schrift zegt dat we deze hebben is de Bijbel (Jesaja 8:20; 2 Timoteüs 3:15-17; Matteüs 5:18; Johannes 10:35; Jesaja 40:8; 1 Petrus 2:25; Galaten 1:6-9). Tradities vormen een onderdeel van elke kerk en die tradities moeten met God’s Woord vergeleken worden, zodat deze niet strijdig zijn met de waarheid (Marcus 7:1-13). Hoewel het waar is dat culten en soms ook orthodoxe kerken de interpretatie van de Schrift verdraaien om hun gebruiken te ondersteunen, is de Schrift toch in staat om iemand in de Waarheid te leiden, wanneer de Schrift in de gepaste context wordt gelezen en getrouw wordt bestudeerd.

De “eerste kerk” is de kerk die in het Nieuwe Testament is vastgelegd, vooral in het boek Handelingen en de Epistels van Paulus. De Nieuw-Testamentische kerk is de “oorspronkelijke kerk” en de “enige echte kerk”. We kunnen dit weten omdat deze, tot op detailniveau, in de Schrift is beschreven. De kerk, zoals deze in het Nieuwe Testament is vastgelegd, is God’s sjabloon en fundering voor Zijn kerk. Laten we op basis hiervan eens naar de Rooms-Katholieke bewering kijken dat deze de “eerste kerk” is. Nergens in het Nieuwe Testament zul je vinden hoe de “ene echte kerk” één van de volgende zaken doet: tot Maria bidden, tot heiligen bidden, het vereren van Maria, zich onderwerpen aan een paus, een uitverkoren priesterschap hebben, het dopen van een zuigeling, het in acht nemen van de doop en het Heilig Avondmaal als sacramenten, of het doorgeven van apostolische autoriteit aan opvolgers van de apostelen. Al deze zaken zijn kernelementen van het Rooms-Katholieke geloof. Als de meeste van deze kernelementen van de Rooms-Katholieke kerk niet door de Nieuw-Testamentische kerk (de eerste en de enige echte kerk) werden uitgevoerd, hoe kan de Rooms-Katholieke Kerk dan de eerste kerk zijn? Een bestudering van het Nieuwe Testament zal duidelijk onthullen dat de Rooms-Katholieke Kerk niet dezelfde kerk is als de kerk die in het Nieuwe Testament wordt beschreven.

Het Nieuwe Testament beschrijft de geschiedenis van de kerk van ongeveer 30 na Christus tot ongeveer 90 na Christus. In de 2e, 3e en 4e eeuw toont de geschiedenis ons diverse Rooms-Katholieke doctrines en gebruiken onder de vroege Christenen. Is het niet logisch dat de vroegste Christenen het best zouden begrijpen wat de Apostelen werkelijk bedoelden? Ja, dit is zeker logisch, maar we hebben hier een probleem. De Christenen in de 2e, 3e en 4e eeuw waren namelijk niet de vroegste Christenen. Nogmaals, het Nieuwe Testament heeft de doctrines en de gebruiken van de vroegste Christenen vastgelegd… en, het Nieuwe Testament onderwijst niet het Rooms-Katholicisme. Wat is dan de verklaring voor het feit dat de kerk in de 2e, 3e en 4e eeuw tekenen van het Rooms-Katholicisme begon te vertonen?

Het antwoord is eenvoudig – de kerk in de 2e, 3e en 4e eeuw (en later) had niet de beschikking over het volledige Nieuwe Testament. Kerken hadden gedeelten van het Nieuwe Testament, maar het hele Nieuwe Testament (en de hele Bijbel) was pas na de uitvinding van de drukpers in 1440 na Christus algemeen beschikbaar. De vroege kerk deed haar best om de leerstellingen van de apostelen over te leveren via een orale traditie en via een extreem beperkte beschikbaarheid van het Woord in geschreven vorm. Tegelijkertijd is het gemakkelijk in te zien hoe valse doctrines een kerk konden binnendringen als die kerk, bijvoorbeeld, alleen maar het boek Galaten ter beschikking zou hebben. Het is interessant om te vermelden dat de Protestantse Reformatie snel volgde op de uitvinding van de drukpers en de vertaling van de Bijbel in de gangbare talen van de gewone mensen. Zodra mensen de Bijbel voor zichzelf gingen bestuderen, werd het duidelijk hoe ver de Rooms-Katholieke Kerk was afgeweken van de kerk die in het Nieuwe Testament wordt beschreven.

De Schrift zegt nergens dat “welke kerk er het eerst was” de basis is voor het bepalen welke kerk de “ware” kerk is. Wat de Schrift ons wel leert is dat we de Schrift zelf als bepalende factor moeten hanteren om vast te stellen welke kerk de waarheid predikt en dus trouw is aan de eerste kerk. Het is vooral belangrijk om de Schrift te vergelijken met de leerstellingen van een bepaalde kerk over centrale onderwerpen als de volledige Godheid en menselijkheid van Christus, de verzoening door Zijn bloed op Golgota, de verlossing van de zonde door genade uit geloof, en de onfeilbaarheid van de Schrift. De “eerste kerk” en de “enige echte kerk” is in het Nieuwe Testament vastgelegd. Dat is de kerk die alle kerken zouden moeten volgen en nabootsen en als model voor zichzelf zouden moeten gebruiken.

© Copyright 2002-2014 Got Questions Ministries.