Waarom zijn er zoveel verschillende Christelijke interpretaties/vertalingen?





Vraag: "Waarom zijn er zoveel verschillende Christelijke interpretaties/vertalingen?"

Antwoord:
De Bijbel verklaart dat er “één Heer, één geloof, één doop” bestaat (Efeziërs 4:5). Dit Bijbelvers benadrukt de eenheid die zou moeten worden nageleefd binnen de Christelijke gemeenschap omdat we als Christenen DE Heilige Geest (= één geest) in ons hebben (verse 4). In vers 3 doet Paulus een beroep op nederigheid, zachtmoedigheid, geduld en liefde - al die eigenschappen zijn van belang voor het behoud van de eenheid. In 1 Korintiërs 2:10-13 staat dat de Heilige Geest de Geest van God kent (vers 11), en wat hij openbaart (vers 10) en leert (vers 13) aan degenen die de Heilige Geest in zich hebben. Deze activiteit van de Heilige Geest wordt ook wel “verlichting” genoemd.

In een perfecte wereld zou iedere gelovige trouw de Bijbel bestuderen (2 Timoteüs 2:15), in biddende afhankelijkheid van deze verlichting van de Heilige Geest. Het is duidelijk dat we niet in een perfecte wereld wonen. Niet iedereen die de Heilige Geest in zich heeft laat zich ook daadwerkelijk door Hem leiden. Er zijn Christenen die de Heilige Geest bedroefd maken (Efeziërs 4:30). Vraag een willekeurig onderwijzer maar: zelfs de beste leerkracht heeft eigenzinnige studenten die zich lijken te verzetten tegen leren, ongeacht hoe de leerstof door de leerkracht wordt gepresenteerd. Dus een reden waarom verschillende mensen dezelfde Bijbel verschillend vertalen/interpreteren is dat sommige mensen gewoon niet naar de leerkracht (de Heilige Geest) luisteren. Hieronder volgen enkele andere redenen voor de grote verschillen in opvattingen onder degenen die de Bijbel onderwijzen.

1. Ongeloof. Veel mensen die beweren Christen te zijn, zijn nooit wedergeboren. Zij dragen de Christelijke naam, maar zijn innerlijk nooit veranderd. Velen die niet eens in de Bijbel geloven, lezen anderen de les. Zij beweren uit de naam van God te preken, maar geloven niet echt in wat ze anderen vertellen. De meeste foute Bijbelverklaringen komen van dergelijke bronnen.

Het is voor een ongelovige onmogelijk om de Bijbel correct uit te leggen. “Een mens die de Geest niet bezit, aanvaardt niet wat van de Geest van God komt, want voor hem is het dwaasheid. Hij kan het ook niet begrijpen, omdat het geestelijk moet worden beoordeeld” (1 Korinthiërs 2:14). Iemand die niet wedergeboren is kan de Bijbelse waarheid niet begrijpen omdat hij geen verlichting van Gods Geest heeft. Zelfs als je theologie hebt gestudeerd of een Christelijk ambt uitoefent, dan betekent dat nog niet automatisch dat je wedergeboren bent.

Een voorbeeld van de verschillende opvattingen door ongelovigen lees je in Johannes 12:28-29. Jezus bad: ”Laat nu zien hoe groot Uw naam, Vader”. De Hemelse vader antwoordde met een luide stem. Le nu op het verschil in interpretatie: de aanwezige menigte reageerde met: “Een donderslag!” Maar er waren er ook die zeiden dat het een engel was die tegen hem gesproken had. Iedereen hoorde hetzelfde, een begrijpelijke uitspraak vanuit de hemel, maar toch hoorde ieder voor zich wat hij zelf wilde horen.

2. Gebrek aan training. De apostel Paulus waarschuwt degenen die de Bijbel verkeerd uitleggen. Hij verwijt de valse leer gedeeltelijk aan het feit dat ze “onwetend en onstandvastige mensen” zijn (2 Petrus 3:16). Paulus adviseert Timoteüs om zich ”in te spannen om voor God te staan als iemand die betrouwbaar is. Zorg dat je je niet voor je werk hoeft te schamen en verkondig regelrecht de waarheid”. Er bestaat geen sluiproute die naar de juiste interpretatie van de Bijbel leidt: een grondige studie is noodzakelijk.

3. Slechte hermeneutiek. Een groot gedeelte van de vertaal-/interpretatiefouten wordt gemaakt omdat geen gebruik wordt gemaakt van de juiste hermeneutiek (de wetenschap van de Bijbelse interpretatie). Een vers uit zijn onmiddellijke context verwijderen kan de bedoeling van een vers enorme schade berokkenen. Wanneer geen rekening wordt gehouden met de bredere context van het hoofdstuk en boek, of niet naar de historische/culturele context wordt gekeken, dan kan dat leiden tot problemen.

4.Onbekendheid met de Bijbel/het hele Woord van God. Apollos was een krachtig en welsprekend prediker, maar hij kende alleen de doop van Johannes. Hij wist niet van Jezus en Zijn Zaligmaking en dus was zijn boodschap onvolledig. Aquila en Priscilla namen hem terzijde “en legden hem uit wat de Weg van God precies inhield” (Handelingen 18:24-28). Hierna predikte Apollos Jezus Christus. Sommige groepen en individuen hebben tegenwoordig een onvolledige boodschap, omdat ze zich concentreren op bepaalde Bijbelgedeelten, maar andere negeren. Ze vergeten om de Bijbelstukken met elkaar te vergelijken (kruisverwijzingen).

5. Egoïsme en trots. Jammer genoeg zijn veel Bijbelinterpretaties gebaseerd op eigen persoonlijk vooroordelen en “huis, tuin en keuken” doctrines. Sommigen denken dat zij zich persoonlijk kunnen ontwikkelen door “een nieuwe kijk” op de Bijbel te brengen (zie ook de beschrijving van valse getuigen in Judas' brief).

6. Onvolwassen gedrag. Als een Christen zich niet in zijn/haar geloof ontwikkelt, beïnvloedt dit zijn/haar handelen naar Gods woord. ”Ik heb u melk gegeven, geen vast voedsel; daar was u niet aan toe. En ook nu nog niet, want u bent nog gebonden aan de wereld. Wanneer u afgunstig en verdeeld bent, dan bent u toch gebonden aan de wereld? Dan leeft u toch als ieder ander?” (1 Korintiërs 3:2-3). Een onvolwassen Christen is nog niet klaar voor het Bijbelse “vaste voedsel”. De “vleselijkheid” van de Korinthiërs blijk het bewijs te zijn van verdeeldheid binnen hun gemeente (vers 4).

7. Overdreven nadruk op tradities. Sommige kerkelijke gemeenschappen beweren in de Bijbel te geloven, maar de interpretaties worden altijd gefilterd door gevestigde tradities binnen hun gemeente. Waar traditie en Bijbelleer met elkaar in conflict zijn, heerst de traditie. Dit doet afbreuk aan het effectieve gezag van Gods Woord, waardoor juist de kerkleiding met de macht aan de haal gaat.

De Bijbel vertelt ons overduidelijk wat de kern van ons geloof is. Er is niets dubbelzinnig over de Godheid van Christus, de werkelijkheid van hemel en hel en de redding uit genade door geloof. Op een aantal minder belangrijke punten waar de Bijbel minder uitleg geeft, valt te discussiëren of bestaat ruimte voor verschillende interpretaties. Er bestaat bijvoorbeeld geen voorschrift voor het aantal keren dat we het avondmaal vieren of welke muziekstijl we gebruiken.

Het belangrijkste is om dogmatisch te zijn wanneer de Bijbel zelf dogmatisch is en omgekeerd. Kerken moeten streven naar het volgen van het model van de vroege kerk in Jeruzalem: "Ze bleven trouw aan het onderricht van de apostelen, vormden met elkaar een gemeenschap, braken het brood en wijdden zich aan het gebed" (Handelingen 2:42). Er was eenheid in de vroege kerk omdat de Christenen gegrondvest waren in de leer van de apostelen. Er zal weer eenheid zijn onder de Christenen (de kerk) als we weer terugkeren naar de originele leer en afzien van de andere leerstellingen en rages die de kerk zijn binnengeslopen.


Terug naar Nederlandse home page



Aanbevolen door GotQuestions.org:



Waarom zijn er zoveel verschillende Christelijke interpretaties/vertalingen?