Hoe en wanneer werd de canon van de Bijbel samengesteld?




Vraag: "Hoe en wanneer werd de canon van de Bijbel samengesteld?"

Antwoord:
De term ďcanonĒ wordt gebruikt om boeken te beschrijven die goddelijk geÔnspireerd zijn en daarom in de Bijbel thuishoren. Het moeilijkste aspect van het bepalen van de Bijbelse canon bestaat er uit dat de Bijbel zelf ons geen lijst van boeken geeft die in de Bijbel zouden moeten staan. Het bepalen van de canon was een proces dat werd uitgevoerd, eerst door Joodse rabbijnen en schriftgeleerden, en later door de vroege Christenen. Uiteindelijk was het God die bepaalde welke boeken een plaats verdienden in de Bijbelse canon. Een Boek met Schriftteksten behoorde in de canon vanaf het moment dat het schrijven ervan door God werd geÔnspireerd. God overtuigde Zijn menselijke volgelingen er eenvoudigweg van welke boeken in de Bijbel zouden moeten worden opgenomen.

Vergeleken met het Nieuwe Testament bestond er zeer weinig controverse over de canon van het Oude Testament. Hebreeuwse gelovigen herkenden Godís boodschappers en accepteerden hun geschriften als door God geÔnspireerd. Het kan niet ontkend worden dat er met betrekking tot de canon van het Oude Testament in zekere mate werd geredetwist. Maar, rond 250 na Christus bestond er een bijna universele overeenstemming over de canon van de Hebreeuwse Schriftteksten. Het enige overgebleven vraagstuk was dat van de ApocriefenÖ waarover tegenwoordig nog steeds in zekere mate wordt getwist en gediscussiŽerd. De overgrote meerderheid van de Hebreeuwse schriftgeleerden beschouwden de Apocriefen als goede historische en religieuze documenten, maar niet op hetzelfde niveau als de Hebreeuwse Schriftteksten.

Wat het Nieuwe Testament betreft begon het proces van erkenning en verzameling in de eerste eeuwen van de Christelijke kerk. Al zeer vroeg werden enkele boeken van het Nieuwe Testament erkend. Paulus beschouwde de geschriften van Lucas als net zo gezaghebbend als het Oude Testament (1 TimoteŁs 5:18; zie ook Deuteronomium 25:4 en Lucas 10:7). Petrus erkende de geschriften van Paulus als Schriftteksten (2 Petrus 3:15-16). Enkele boeken van het Nieuwe Testament werden onder de kerken verspreid (Kolossenzen 4:16; 1 Tessalonicenzen 5:27). Clemens van Rome noemde tenminste acht boeken uit het Nieuwe Testament (95 na Christus). Ignatius van AntiochiŽ erkende ongeveer zeven boeken (115 na Christus). Polycarpus, een discipel van de Apostel Johannes, erkende 15 boeken (108 na Christus). Later noemde Irenaeus 21 boeken (185 na Christus). Hippolytus erkende 22 boeken (170-235 na Christus). De boeken van het Nieuwe Testament die het meest betwist werden waren HebreeŽn, Jakobus, 2 Petrus, 2 Johannes en 3 Johannes. De eerste ďcanonĒ was de Muratorische Canon, die in 170 na Christus werd samengesteld. De Muratorische Canon bevatte alle boeken van het Nieuwe Testament behalve HebreeŽn, Jakobus en 3 Johannes. In 363 na Christus stelde het Concilie van Laodicea dat het Oude Testament (samen met de Apocriefen) en de 27 boeken van het Nieuwe Testament in de kerken zouden moeten worden gelezen. Het Concilie van Hippo (393 na Christus) en het Concilie van Carthago (397 na Christus) bevestigden eveneens dat diezelfde 27 boeken gezagdragend waren.

Om te bepalen of een boek van het Nieuwe Testament werkelijk door de Heilige Geest was geÔnspireerd, volgden deze concilies een methode die eender is aan de volgende principes: 1) Was de auteur een apostel of had deze een nauwe relatie met een apostel? 2) Is het boek in het algemeen door Het Lichaam van Christus geaccepteerd? 3) Bevatte het boek een consequente doctrine en orthodoxe leerstellingen? 4) Droeg het boek de kenmerken van een hoge moraliteit en geestelijke waarden die door een werkzaamheid van de Heilige Geest zou worden weerspiegeld? Nogmaals, het is cruciaal om te onthouden dat de canon niet door de kerk werd vastgesteld. Geen enkel vroeg kerkelijk concilie besliste wat de canon zou zijn. De boeken die in de Bijbel thuishoorden werden door God, en alleen door God, bepaald. God overtuigde Zijn volgelingen eenvoudigweg van wat Hij Zelf reeds had besloten. Het menselijk proces van het verzamelen van de boeken van de Bijbel had zijn tekortkomingen, maar in Zijn soevereiniteit leidde God, ondanks onze onwetendheid en koppigheid, de vroege kerk er toe om de boeken te erkennen die door Hem waren geÔnspireerd.


Terug naar Nederlandse home page



Aanbevolen door GotQuestions.org:



Hoe en wanneer werd de canon van de Bijbel samengesteld?