देव अस्तित्वात आहे का? देवाच्या अस्तित्वाचे काही पुरावे आहेत का?




प्रश्नः देव अस्तित्वात आहे का? देवाच्या अस्तित्वाचे काही पुरावे आहेत का?

उत्तरः
देवाचे अस्तित्व आहे किंवा नाही हे सिद्ध करता येण अशक्य आहे. बायबल म्हणते की आपण आपल्या विश्वासाने देवाचे अस्तित्व मानतो. श्रध्देशिवाय परमेश्वराला प्रसन्न करणे अशक्य आहे.कारण ज्याला त्याच्या मार्गाने जायचे असेल तर त्याला विश्वास ठेवावा लागतो. त्याच्या अस्तित्वावर आत्यंतिक विश्वास ठेवून जो त्याला शोधतो त्यांना तो पारितोषिकही देतो. (हेब्रूज 11:6) जर देवाच्या मनात असेल तर तो आपल्या समक्ष प्रगट होवून संपूर्ण जगाला त्याचे अस्तित्व सिद्ध करुन दाखवू शकतो.

तरीही, देवाचे अस्तित्व सिद्ध करू शकत नाही अथवा ते खोटे आहे ही सिद्ध करू शकत नाही. बायबल सांगते की आपण देव अस्तित्वात आहे ही गोष्ट विश्वासाने मान्य केली पाहिजे, “आणि विश्वास नसेल तर देवाला खुश करणे अशक्य आहे, कारण जो कोणी त्याच्याकडे येतो तो त्याच्या अस्तित्वावर विश्वास ठेवतो आणि जे आस्थेने त्याला शोधतात त्यांना तो पारितोषिक ही देतो” (हेब्र्यूज 11:6). जर देवानी अशी इच्छा व्यक्त केली असती तर तो (पृथ्वीवर) अवतरु शकला असता आणि स्वतःचे अस्तित्व जगाला सिध्ध सिध्द करुन दाखवले असते. जर त्याने असे केले असते तर तिथे विश्वासाची गरजच राहिली नसती. "नंतर जिझसने त्याला सांगितले, 'कारण तू मला पाहिले आहेस म्हणून तू विश्वास ; ठेवलास ज्यांनी बघितले नाही तरीही 20:29.

तरीही त्याचा अर्थ असा नाही की देवाच्या अस्तित्वाचे पुरावेच नाहीत. बायबल स्पष्टपणे सांगते, “स्वर्ग देवाचा मोठेपण स्पष्टपणे सांगतो ; आकाश त्याच्या हातांचे कार्य उघडपणे सांगते. दिवसागणिक ते भाषणाचा वर्षाव करतात; प्रत्येक रात्री त्यांच्या ज्ञानाचे प्रदर्शन होते. जिथे त्यांचा आवाज ऐकला जात नाही असे कुठले ही भाषण किंवा भाषा नाही. त्यांचा आवाज सर्व पृथ्वीवर पसरतो. त्यांचे शब्द संपूर्ण जगात (प्साल्म 19:1-4). ता-यांकडे बघताना, जगाचा विस्तीर्ण आकार समजून घेताना. निसर्गाच्या आश्चर्यांचे निरीक्षण करताना, सूर्यास्ताचे सोंदर्य बघताना – हया सर्व गोष्टी देवाकडे/ईश्वराकडे निर्देश करतात. हे जरी पुरेसे नसले तरी आपल्या ह्रदयातच देवाच्या (अस्तित्वाचे) पुरावे आहेत. एक्लेसिएस्ट्स 3 :11 आपल्याला सांगतो की, “...माणसाच्या ह्रदयातही त्याने शाश्वती ठेवली आहे...” आपल्या मध्ये पण असे काहीतरी खोलवर गेले आहे की हया जीवनाच्या पलीकडेही काहीतरी आहे त्याची ओळख होते आणि हया जगाच्या पलीकडेही कोणीतरी आहे. हया ज्ञानाचा आपण बुध्धिवादाने निषेध करु शकतो, तरी पण आपल्यात आणि आपल्या तर्फे त्याचे असलेले अस्तित्व तरीही आहेच. हया सर्वाला न जुमानता, बायबल आपल्याला ताकीद देते की, “काही (लोक) तरीही मूर्खाच्या ह्रदयातून जसा आवाज येतो, ‘देव अस्तित्वात नाही.’” (प्साल्म 14:1). जास्त बहुतांश लोक संपूर्ण इतिहासात/चरित्रात, सर्व संस्कृतिमध्ये सर्व सुधारणांमध्ये, सर्व खंडांमध्ये काही प्रकारच्या देवाच्या अस्तित्वावर विश्वास ठेवतात – तिथे काहीतरी (कुणीतरी आहे) जे हया विश्वासाला कारणीभूत आहे.

बायबलच्या देवाच्या अस्तित्वाच्या मुदयांव्यतिरिक्त तिथे काही तार्किक मुद्दे ही आहेत. पहिले तिथे वास्तविकतावादाचा मुद्दा आहे. वास्तविकतावादाच्या मुदयाचे प्रसिध्ध प्रसिध्द स्वरुप म्हणजे ते देवाचे अस्तित्व सिद्ध करण्यासाठी मूलतः देवाच्या कल्पनेचा वापर करते. देवाच्या व्याख्येची सुरुवातच अशी होते की “त्याच्यापेक्षा कोणी मोठे नाहीची कल्पना करू शकतात.” मग असा मुद्दा येतो की अस्तित्वात नसण्यापेक्षा अस्तित्वात असणे मोठे आहे, आणि म्हणून मोठे कल्पनीय अस्तित्व अस्तित्वात असलेच पाहिजे. जर देव अस्तित्वात नसला तर देव मोठे कल्पनीय अस्तित्व असत नाही – पण ते मग देवाच्या व्यारव्येच्या

व्याखेच्या विरुद्ध जाते. दुसरा ओद्योगिक कलाशास्त्रीय मुद्दा आहे. ओद्योगिक कलाशास्त्रीय मुद्दा म्हणजे जेव्हा विश्व एखादे आश्चर्यकारक चित्राचे प्रदर्शन करते, तेव्हा तिथे ईश्वरी चित्रकार आहे. उदाहरणादाखल, जर सूर्यापासून पृथ्वी काही शंभर मेलांवरच मैलामवरच जवळ किंवा दूर असली तर ती आता ज्याप्रमाणे जीवनाला आधार देत आहे त्याप्रमाणे द्यायला समर्थ ठरली नसती. जर आपल्या वातावरणातील मूलद्रव्य काही अंशी वेगळे असले तर संधीनुसार ऎकट्या प्रोटीन अणूचे नमुनेदार स्वरूप 10243 मध्ये 1 असते (म्हणजे 2430 दहाला अनुसरतो). पृथ्वी वरचा प्रत्येक सजीव प्राणी मृत्यु पावलो असता. प्रत्येक सूक्ष्म पेशीचा समावेश लाखो प्रोटीन अणूमध्ये असतो.

देवाच्या अस्तित्वाच्या त्रतीय तार्किक मुद्याला विश्वघटनाशास्त्रीय मुद्दा म्हणतात. प्रत्येक परिणामाला काही कारण असतेच. हे विश्व आणि त्यातील सर्व म्हणजे परिणामच आहे. तिथे काहीतरी आहेच ज्यामुळे प्रत्येक वस्तु अस्तित्वात येण्यासाठी कारणीभूत ठरले. तिथे काहीतरी “अकारण / अहेतुक” आहेच की जे प्रत्येकाल अस्तित्वात येण्यास कारणीभूत ठरते. ते काहीतरी “अकारण / अहेतुक” म्हणजेच देव. चौथा मुद्दा म्हणजे नेतिक मुद्दा. प्रत्येक संस्कृतीला काही कायद्याचे स्वरूप आहे. प्रत्येकाला खोटे बोलणे, चोरी करणे आणि अनैतिकता (हया गोष्टी) विश्वाने नाकारलेल्या आहेत. जर ही खोट्याची समज देवाकडून नाही आली तर मग कोणाकडून आली?

हयाला न जुमानता, आपल्याला बायबल सांगते की देवाविषयीचे स्वच्छ आणि मान्य ज्ञान नाकारतील आणि त्याऎवजी खोट्यावर विश्वास ठेवतील. रोमन्स 1:25घोषित करतात, “त्यांनी खोट्यासाठी देवाच्या खरेपणाची अदलाबदली केली आणि ईश्वरापेक्षा (ईश्वराने) निर्माण केलेल्या गोष्टींची पूजा करून रक्षण केले - की ज्याची कायमच स्तुती केली जाते. आमिन. बायबल असेही जाहिर करते की लोकं देवावर विश्वास न ठेवण्यासाठी माफी शिवायची आहेत, “(म्हणजे लोक देवावर विश्वास ठेवत नाही म्हणून त्यांना माफी मागायची गरज नाही) जगाच्या निर्मितीपासून देवाचे अप्रगट गुण – त्याची शाश्वत शक्ति आणि मूळ पवित्र स्वभाव – स्पष्टपणे (आपण) पाहू शकतो, कशापासून हे झाले आहे हे जाणून घेऊन कारण की मनुष्य माफी शिवायचा आहे.” (रोमन्स 1:20).

लोकं अधिकाराने सांगातात देवावर विश्वास ठेवू नका कारण की ते “शास्त्रीय नाही” आहे किंवा “त्याला काही पुरावा नाही.” खरे कारण म्हणजे एकदा लोकांनी कबूल केले की देव आहे म्हणजे त्यांना मग देवाला जवाबदार असल्याचे कळून चुकते आणि मग देवाला ते (स्वतःला) क्षमा करायला जवाबदार धरतात (रोमन्स 3:23; 6:23). जर देव अस्तित्वात नसेल, तर आपण देवाने आपल्याला न्याय द्यावा हया काळजीशिवाय काहीही करु शकतो. मला विश्वास आहे म्हणून आपल्या समाजात क्रांति एवढया सगळयांना चिकटून राहिली आहे, (लोकांना) देवामध्ये विश्वास ठेवण्याचा विकल्प देण्यासाठी देव अस्तित्वात आहे आणि शेवटी सर्वांनाच माहीत आहे देव अस्तित्वात आहे. खरीखुरी बाब म्हणजे त्याचे आक्रमकरीत्या अस्तित्व नाकारणे म्हणजे त्याच्या अस्तित्वाचाच मुद्दा आहे.

मला देवाच्या अस्तित्वाचा एक शेवटचा मुद्दा (सांगायला) परवानगी द्या. मी देवाचे अस्तित्व कसे ओळखू? मला माहीत आहे देव अस्तित्वात आहे कारण मी रोज त्याच्याशी बोलतो. तो माझ्याशी परत बोलल्याचा आवाज मी ऐकत नाही पण मी त्याचे उपस्थिती अनुभवतो, मी त्याचे प्रतिनिधित्व अनुभवतो, मला त्याचे प्रेम माहीत आहे, मी त्याच्या ईश्वरी कृपेची इच्छा करतो. ज्या गोष्टी माझ्या आयुष्यात घडल्या त्याला देवापेक्षा दुसरे शक्य स्पष्टीकरण नाही. देवाने माझे चमत्कारीकरित्या रक्षण केले आणि माझे आयुष्य बदलून टाकले पण मी काही मदत करू शकत नाही पण त्याच्या अस्तित्वाची पावती देऊ शकतो आणि त्याची स्तुती करू शकतो. हयापेकी कुठलाही मुद्दा जे काही स्पष्ट आहे त्याची पावती देणा-याला नकार देण्यासाठी मन वळवू शकत नाही. शेवरी, देवाचे अस्तित्व विश्वासानेच मान्य केले पाहिजे (हेब्रूज 11:6). देवावरचा हा विश्वास म्हणजे अंधारात घेतलेली आंधळी उडी नाही आहे, ती एक सुरक्षित पायरी आहे जिथे आधीच बह्तांश लोकं पूर्ण प्रकाशाच्या खोलीत उभे आहेत.



भाषा ‘होम पेज’ कडे परत या



देव अस्तित्वात आहे का? देवाच्या अस्तित्वाचे काही पुरावे आहेत का?