داخوا عیسا خوایه‌؟ داخوا عیسا ئیدیعای خوایی هه‌بووه‌؟




پرسیار: داخوا عیسا خوایه‌؟ داخوا عیسا ئیدیعای خوایی هه‌بووه‌؟

وه‌ڵام:
قه‌ت وته‌یه‌ک له‌ لایه‌ن عیساوه‌ له‌ ئینجیلدا تۆمار نه‌کراوه‌ که‌ بڵێت: "من خوام". وێرای ئه‌وه‌، ئه‌مه‌ به‌و واتایه‌ نییه‌ که‌ ئیدیعای خوابوونی نه‌بێت. بۆ نموونه‌، وته‌کانی عیسا له‌ جان ۱۰:۳۰ دا له‌ به‌رچاو بگرن: "من و باوکم یه‌کێکین." بۆ تێگه‌یشتن له‌وه‌ی که‌ ئه‌و ئیدیعای خوایی هه‌بووه‌، هه‌ر ئه‌وه‌ی به‌سه که‌ سه‌رنجی دژکرده‌وه‌ی جووله‌که‌کان (یه‌هوودییه‌کان) سه‌باره‌ت به‌ قسه‌کانی ئه‌و بده‌ین. ئه‌وان هه‌ر به‌م هۆیه‌، تێده‌کۆشان که‌ به‌رده‌بارانی بکه‌ن. "... تۆ، که‌ به‌ته‌نیا مرۆڤێکی ئیدیعا ده‌که‌ی که‌ خوای"‌ (جان ۱۰:۳۳) جووله‌که‌کان به‌ وردی ده‌یانزانی که‌ ئه‌و چ ئیدیعایه‌کی هه‌یه‌: ئیدیعای خوایی (خوابوون). سه‌رنج بده‌ن که‌ عیسا نکۆڵی له‌ ئیدیعای خوایی خۆی نه‌ده‌کرد. کاتێ که‌ عیسا رایگه‌یاند: " من و باوکم یه‌کێکین" (جان ۱۰:۳۰)، مه‌به‌ستی ئه‌وه‌ بوو که‌ ئه‌و و باوکی، زات (ماک) و سروشتێکی یه‌کسانیان هه‌یه‌. جان ۸:۵۸ نموونه‌یه‌کی تره‌. عیسا رایگه‌یاند که‌: "من هه‌قێقه‌ت به‌ ئێوه‌ ده‌ڵیم، پێش له‌دایکبوونی ئیبراهیم، من هه‌بووم." ئه‌و جووله‌کانه‌ی که‌ ئه‌مه‌یان بیست، وه‌کو دژکرده‌وه‌ له‌ به‌رانبه‌ر ئه‌م رسته‌یه‌دا، به‌ پێی یاساکانی مووسا، به‌ردیان له‌ ده‌ست گرت تاکو به‌ هۆی کوفرگوتن بیکوژن." (لاڤیان ۲۴:۱۵)

جان چه‌مکی خوایی عیسا روون ده‌کاته‌وه‌: "ئه‌م وشه‌یه‌ خوا بوو" و "ئه‌م وشه‌یه‌ بووه‌ جه‌سته‌" (جان ۱۴،۱:۱). ئه‌م ئایاته‌ به‌ روونی پیشان ده‌ده‌ن که‌ عیسا خوایه‌ له‌ جه‌سته‌دا (جه‌سته‌ی خوایه‌). کرده‌وه‌کان ۲۰:۲۸ به‌مجۆره‌ ده‌ڵێت: "شوانی که‌لیسای خوا بن که‌ به‌ خوێنی خۆی کڕی." چ که‌سێ که‌لیسای، که‌لیسای خوای به‌ خوێنی خۆی کڕی؟ عیسا مه‌سێح. کرده‌وه‌کان ۲۰:۲۸ راده‌گه‌ینێت که‌ خوا که‌لیساکه‌ی به‌ خوێنی خۆی کڕیوه‌. که‌وایه‌ عیسا خوایه‌!

یه‌کێ له‌ حه‌وارییه‌کان به‌ ناوی تۆماس سه‌باره‌ت به‌ عیسا واده‌ڵێت: " خاوه‌ن ده‌سه‌ڵات و خوای من" (جان ۲۰:۲۸). عیسا ئه‌و راست ناکاته‌وه‌. تیتوس ۲:۱۳ ئێمه‌ هان ده‌دات تاکو چاوه‌ڕوانی گه‌یشتنی خوا و رزگارکه‌ری خۆمان واته‌ عیسای مه‌سێح بین. له‌ عێبری ۱:۸ دا، باوک له‌سه‌ر کوڕه‌که‌ی وا ده‌ڵێت: "به‌ڵام له‌سه‌ر کوڕه‌که‌ی، ئه‌و وا ده‌ڵێت: "ئه‌ی خوا، ته‌ختی تۆ بۆ هه‌میشه‌ به‌رده‌وام ده‌بێت و عه‌داڵه‌ت، عاسای (گۆچانی) پاشایه‌تی تۆ ده‌بێت." باوک عیسا به‌ ناوی "ئه‌ی خوا" بانگهێست ده‌کات که‌ پیشان ده‌دات عیسا له‌ راستیدا، خوایه‌‌.

فریشته‌یه‌ک (مه‌لایه‌که‌یه‌ک) کاتی وه‌حی به‌ پێغه‌مبه‌ری خوا، یه‌حیا فه‌رمان ده‌دات که به‌ته‌نیا‌ خوا په‌رستیش بکات (په‌رتوکی ئاسمانی ۱۹:۱۰). له‌ په‌ڕتووکی پیرۆزدا، زۆر جار عیسا په‌رستیش ده‌کرێت (مه‌تا ۲:۱۱، ۱۴:۳۳، ۲۸:۹، ۱۷؛ لۆقا ۲۴:۵۲؛ جان ۹:۳۸). ئه‌و قه‌ت خه‌ڵک به‌ بۆنه‌ی په‌رستیش کردنیه‌وه‌ سه‌رزه‌نشت (سه‌رکۆنه‌) ناکات. ئه‌گه‌ر عیسا خوا نه‌بوایه‌، راست وه‌کو مه‌لایه‌که‌ی وه‌حی به‌ خه‌ڵکی ده‌گوت که‌ ئه‌و نه‌په‌رستن. ئایات و بابه‌تی زۆر له‌ په‌ڕتووکی پیرۆزدا هه‌یه‌ که‌ قسه‌ له‌ خوابوونی عیسا ده‌که‌ن.

گرنگترین هۆیه‌ک که‌ خوابوونی عیسا پیشان ده‌دات ئه‌مه‌یه‌ که‌ ئه‌گه‌ر ئه‌و خوا نه‌بوایه‌، مه‌رگی ئه‌و بۆ دانه‌وه‌ی تاوانی سزای گوناحه‌کانی خه‌ڵکی جیهان به‌س نه‌بوو (۱ جان ۲:۲). ئه‌گه‌ر عیسا خوا نه‌بوایه،‌‌ بوونه‌وه‌ری خولقاو وه‌ها ده‌هاته‌ به‌رچاو، ‌نه‌یده‌توانی تاوانی سزای بێ کۆتایی پێویست بۆ گوناحێک له‌ به‌رانبه‌ر خوایه‌کی بێ کۆتاییدا بدات. به‌ته‌نیا خوا ده‌توانێت تاوانی وه‌ها سزایه‌کی بێ کۆتایی بدات. به‌ته‌نیا خوا ده‌توانێت هه‌ڵگری گوناحه‌کانی خه‌ڵکی جیهان بێت (۲ قۆرنتیان ۵: ۲۱)، بمرێت، و زیندوو ببێته‌وه‌ و به‌مجۆره‌ سه‌رکه‌وتنی خۆی له‌ به‌رانبه‌ر گوناح و مه‌رگدا پیشان بدات.



بگه‌ڕێنه‌وه‌ بۆ لاپه‌ڕه‌ی سه‌ره‌کی کوردی – سۆرانی



داخوا عیسا خوایه‌؟ داخوا عیسا ئیدیعای خوایی هه‌بووه‌؟