Punapa Gusti Allah punika nyata? Kadospundi kula saged sumerep supados yakin bilih Gusti Allah punika nyata?




Pitaken: Punapa Gusti Allah punika nyata? Kadospundi kula saged sumerep supados yakin bilih Gusti Allah punika nyata?

Wangsulan:
Kita sumerep bilih Gusti Allah punika nyata awit Panjenenganipun sampun ngatingalaken Sariranipun dhumateng kita sarana tiga cara: ing salebeting titahipun, Sabdanipun, sarta Putranipun, Yesus Kristus.

Bukti ingkang paling dasar wontenipun Gusti Allah sacara gampil saking punapa ingkang sampun Panjenenganipun titahaken. “Awitdene kang ora katingal ana ing Gusti Allah, iya iku kakiyatane kang langgeng lan kaallahane, iku wiwit dumadine jagad bisa kasumurupan saka ing pakaryane, satemah wong-wong padha ora bisa diarani tanpa kaluputan” (Rum 1:20). “Langit nyaritakake kamulyaning Allah, sarta akasa mratelakake yeyasaning astane” (Jabur 19:1).

Manawi kula manggih jam tangan ing satengahing lapangan, kula boten badhe nganggep bilih punika “muncul” boten saking pundia kemawon utawi bilih punika sampun tansah wonten. Adedasar rancanganing jam punika, kula badhe nganggep mesthi gadhah pangrancang. Nanging kula sumerep rancangan ingkang langkung sae lan teliti ing jagad sacelak kita. Ukuran wekdal kita boten kadasaraken ing jam tangan, nanging wonten ing pakaryaning astanipun Allah – teteping puteraning jagad (sarta sedian radioaktif saking sesium-133 atom). Pameran rancangan sajagad ingkang sae, lan tanggapan kangge Pangrancang ingkang Pinter.

Manawi kula manggih satunggaling pesen mawi sandi, kula badhe pados ahlining pamaos sandi kangge mitulungi mecahaken sandinipun. Panganggep kula bilih wonten satunggaling tiyang pinter ingkang ngintunaken pesen punika, ingkang nyiptakaken sandi kalawau. Kadospundi ruwetipun “sandi” DNA ingkang kita beta ing saben sel ing salebeting badan kita? Punapa karuwetan lan tujuaning DNA punika boten mratelakaken kapinteraning Panyerating sandi punika?

Boten namung Gusti Allah sampun ngasta karuwetan sarta kawontenaning jagad sacara alus, Panjenenganipun ugi sampun nanem raosing kalanggengan ing salebeting manah saben tiyang (Kohelet 3:11). Manungsa nggadhahi sipat tanggap ingkang langkung tumuju ing gesang katimbang katingal ing mripat, ingkang wontenipun langkung inggil katimbang kadonyan ing sadinten-dinten punika. Pangraos kalanggengan kita piyambak mujudaken sakirang-kirangipun wonten ing kalih prakawis: panembahan lan damel aturan.

Saben tatanan nglangkungi sejarah ingkang sampun kabiji kapesthening aturan kasusilanipun, ingkang sami nggumunakenipun saking satunggal kabudayan tumuju kabudayan salajengipun. Contonipun, katresnan ingkang sae punika kajunjung ing sajagad, dene pakaryaning panggoroh punika kaipat-ipat ing sajagad. Kasusilan ingkang umum punika – pangertosan sajagad bab leres lan lepat punika – titik tumuju Kasusilan Manembah ingkang Maha Kuwaos ingkang maringi kita kawratan ingkang makaten.

Ing bab ingkang sami, manungsa sajagad, tanpa nyimak kabudayan, tansah ngolah cara pangibadah. Tujuaning pangibadah mbokmanawi benten-benten, nanging pangraos ing “kakiyatan ingkang langkung inggil” punika bagian ingkang boten saged kaselaki saking manungsa. Kacondongan kita bab pangibadah cocok kalian kasunyatan bilih Gusti Allah nitahaken kita “miturut gambaran Sariranipun piyambak” (Purwaning Dumadi 1:27).

Gusti Allah ugi ngatingalaken Sariranipun piyambak dhumateng kita lumantar Sabdanipun, Kitab Suci. Sadaya ayat Kitab Suci, wontenipun Gusti Allah kawicantenaken kados dene kasunyatan ingkang gamblang (Purwaning Dumadi 1:1; Pangentasan 3:14). Nalika Benjamin Franklin nyerat Autobiografinipun (lelampahaning gesangipun), piyambakipun boten mbucal wekdal kangge nyobi mbuktekaken bilih piyambakipun punika wonten. Makaten ugi, Gusti Allah boten nelasaken kathah wekdal kangge mbuktekaken bilih Panjejenganipun punika wonten ing kitabipun (Kitab Suci). Ewahing gesang alami saking Kitab Suci, kautuhan, sarta mujizat ingkang nyarengi seratan punika kedahipun sampun cekap kangge ngleresaken ingkang katingal langkung celak.

Cara ingkang kaping tiga ing pundi Gusti Allah ngatingalaken Sariranipun lumantar Sang Putra, Yesus Kristus (Yokhanan 14:6-11). “Ing kala purwa Sang Sabda iku ana, dene Sang Sabda iku nunggil karo Gusti Allah sarta Sang Sabda iku Gusti Allah. ... Anadene Sang Sabda wus dadi daging sarta makuwon ana ing antara kita” (Yokhanan 1:1, 14). Ing Yesus Kristus “kadunungan Kaallahan sawetahe kang kasarira” (Kolose 2:9).

Ing gesangipun Gusti Yesus ingkang nakjubaken, Panjenenganipun ngugemi sadaya angger-anggering Prajanjian Lawas kanthi sampurna sarta menuhi paweca bab Sang Mesias (Matius 5:17). Panjenenganipun nindakaken pakaryan ingkang kebak welas asih tanpa etangan sarta mujizat ing ngajenging tiyang kathah kangge mbuktekaken pangandikanipun lan ngandhut paseksi tumrap Kaallahanipun (Yokhanan 21:24-25). Lajeng, tigang dinten sasampunipun Panjenenganipun kasalib, wungunipun saking seda, kategesaken kanthi nyata dening atusan mripat ingkang nyeksekaken (1 Korinta 15:6). Cathetan sejarah kebak dening “bukti” bab sinten ta Yesus punika. Kados Rasul Paulus ngandika, “Sang Prabu ugi nguningani prakawis punika sadaya, awit saking punika kawula kalayan tatag saha tanpa tedheng aling-aling matur wonten ing ngarsanipun. Kawula yakin, bilih sadaya punika boten wonten satunggal kemawon ingkang dereng nate kapirengaken, awit prakawis punika boten kalampahan wonten ing panggenan ingkang kiwa” (Lelakone Para Rasul 26:26).

Kita mangertos bilih badhe tansah wonten tiyang gojag-gajeg ingkang gadhah pamanggihipun piyambak bab Gusti Allah sarta badhe maos miturut tandha. Lan badhe wonten sawetawis tiyang ingkang boten ngetang bukti supados ngyakinaken (Jabur 14:1). Sadaya kalawau ndhatengaken kapitadosan (Ibrani 11:6).



Wangsul ing lembaran basa Jawi

Punapa Gusti Allah punika nyata? Kadospundi kula saged sumerep supados yakin bilih Gusti Allah punika nyata?