Γιατί υπάρχουν τόσες διαφορετικές Χριστιανικές ερμηνείες;




Ερώτηση: Γιατί υπάρχουν τόσες διαφορετικές Χριστιανικές ερμηνείες;

Απάντηση:
Η Αγία Γραφή λέει ότι υπάρχει «ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα» (Προς Εφεσίους 4:5). Αυτό το απόσπασμα δίνει έμφαση στην ενότητα που θα πρέπει να υπάρχει εντός του σώματος του Χριστού καθώς υπάρχει μέσα μας «ένα Πνεύμα» (εδάφιο 4). Στο εδάφιο 3, ο Παύλος κάνει έκκληση για ταπεινοφροσύνη, πραότητα, υπομονή και αγάπη – τα οποία είναι όλα απαραίτητα για τη διατήρηση της ενότητας. Σύμφωνα με την προς Κορινθίους 2:10-13, το Άγιο Πνεύμα γνωρίζει τον νου του Θεού (εδάφιο 11), τον οποίο αποκαλύπτει (εδάφιο 10) και διδάσκει (εδάφιο 13) σ΄ αυτούς που κατοικεί εντός τους. Αυτή η δραστηριότητα του Αγίου Πνεύματος ονομάζεται επιφοίτηση.

Σ΄ ένα ιδανικό κόσμο, κάθε πιστός χωρίς αμφιβολία θα μελετούσε την Αγία Γραφή (Β΄ Τιμόθεον 2:15) με προσευχή και εξάρτηση από τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος. Όπως φαίνεται σαφώς, αυτός δεν είναι ένας ιδανικός κόσμος. Ο καθένας που διαθέτει το Άγιο Πνεύμα δεν ακούει και το Άγιο Πνεύμα. Υπάρχουν Χριστιανοί που λυπούν το Άγιο Πνεύμα (Προς Εφεσίους 4:30). Ρωτήστε οποιοδήποτε εκπαιδευτικό – ακόμα και ο καλύτερος δάσκαλος έχει ένα ποσοστό μαθητών που φαίνεται να αντιστέκονται στη μάθηση, άσχετα με τις προσπάθειες του δασκάλου. Έτσι, ένας λόγος που οι άνθρωποι ερμηνεύουν διαφορετικά την Αγία Γραφή είναι απλά γιατί κάποιοι δεν ακούν τον Δάσκαλο – το Άγιο Πνεύμα. Παρακάτω είναι μερικοί ακόμη λόγοι για την μεγάλη απόκλιση των πεποιθήσεων μεταξύ εκείνων που διδάσκουν την Αγία Γραφή.

1. Μη πιστοί. Είναι γεγονός ότι κάποιοι που ισχυρίζονται ότι είναι Χριστιανοί δεν έχουν αναγεννηθεί ποτέ. Φορούν την ταμπέλα του «Χριστιανού» αλλά δεν υπήρξε καμιά πραγματική αλλαγή στην καρδιά. Πολλοί που δεν πιστεύουν ότι η Αγία Γραφή είναι αληθινή επιδιώκουν να την διδάξουν. Ισχυρίζονται ότι μιλούν για τον Θεό ωστόσο βρίσκονται σε κατάσταση απιστίας. Οι περισσότερες λανθασμένες ερμηνείες της Αγίας Γραφής προέρχονται από τέτοιες πηγές.

Είναι αδύνατον για κάποιον που δεν πιστεύει να ερμηνεύσει σωστά την Αγία Γραφή. «Ο φυσικός άνθρωπος, όμως, δεν δέχεται αυτά που ανήκουν στο Πνεύμα τού Θεού• επειδή είναι σ' αυτόν μωρία, και δεν μπορεί να τα γνωρίσει• για τον λόγο ότι, ανακρίνονται με πνευματικό τρόπο» (Α΄ Κορινθίους 2:14). Ένας μη αναγεννημένος άνθρωπος δεν μπορεί να κατανοήσει την αλήθεια της Αγίας Γραφής. Δεν έχει φωτισμό. Επιπλέον, ακόμη και να είναι κάποιος ποιμένας ή θεολόγος, αυτό δεν εγγυάται την σωτηρία του.

Ένα παράδειγμα του χάους που δημιουργείται από την απιστία βρίσκεται στο κατά Ιωάννη 12:28-29. Ο Ιησούς προσεύχεται στον Πατέρα λέγοντας «Πατέρα, δόξασε το όνομα σου.» Ο Πατέρας ανταποκρίνεται με φωνή από τον ουρανό, που ο καθένας μπορεί να ακούσει σε κοντινή απόσταση. Προσέξτε, ωστόσο, την διαφορά στην ερμηνεία: «Το πλήθος, λοιπόν, που παραστεκόταν και άκουσε, έλεγε ότι έγινε βροντή. Άλλοι έλεγαν; Ένας άγγελος του μίλησε.» Όλοι άκουσαν το ίδιο πράγμα – μια κατανοητή δήλωση από τον ουρανό – αλλά ο καθένας άκουσε αυτό που ήθελε να ακούσει.

2. Έλλειψη εκπαίδευσης. Ο απόστολος Παύλος προειδοποίησε για εκείνους που παρερμηνεύουν τις Γραφές. Αποδίδει τις λανθασμένες διδαχές τους εν μέρει στο γεγονός ότι είναι «αδαείς» (Β΄ Πέτρου 3:16). Δόθηκε στον Τιμόθεο η οδηγία «Φρόντισε με επιμέλεια να παραστήσεις τον εαυτό σου δόκιμον στον Θεό, ως εργάτη που δεν έχει το παραμικρό να ντρέπεται, ο οποίος ορθοτομεί τον λόγο τής αλήθειας» (Β΄ Τιμόθεον 2:15). Δεν υπάρχει σύντομος δρόμος για την σωστή βιβλική ερμηνεία, είμαστε υποχρεωμένοι να μελετάμε.

3. Κακή ερμηνευτική μέθοδος. Πολλά λάθη έχουν συμβεί απλά λόγω της εφαρμογής κακής ερμηνευτικής (η επιστήμη της ερμηνείας των Γραφών). Απομονώνοντας ένα εδάφιο από το σύνολο ενός αποσπάσματος μπορεί να προκαλέσει μεγάλη αλλοίωση στο νόημα του εδαφίου. Αγνοώντας το ευρύτερο πλαίσιο ενός κεφαλαίου ή βιβλίου ή παραλείποντας το ιστορικό ή πολιτιστικό πλαίσιο του μπορεί επίσης να οδηγήσει σε προβλήματα.

4. Πλήρης άγνοια του Λόγου του Θεού. Ο Απολλώς ήταν ένας δυνατός και εύγλωττος κήρυκας αλλά γνώριζε μόνο το βάπτισμα του Ιωάννη. Δεν γνώριζε τον Ιησού και την σωτηρία Του, έτσι το μήνυμά του ήταν ελλιπής. Ο Ακύλας και η Πρίσκιλλα τον πήραν παραπέρα και «του εξέθεσαν με μεγαλύτερη ακρίβεια τον δρόμο τού Θεού» (Πράξεις 18:24-28). Στην συνέχεια, ο Απολλώς κήρυττε τον Ιησού Χριστό. Μερικές ομάδες και άτομα σήμερα έχουν ένα ελλιπές μήνυμα επειδή επικεντρώνονται σε ορισμένα εδάφια και αποκλείουν άλλα. Δεν συγκρίνουν τα εδάφια με την υπόλοιπη Αγία Γραφή.

5. Εγωισμός και υπερηφάνεια. Δυστυχώς, πολλές ερμηνείες της Αγίας Γραφής γίνονται με βάση τις προσωπικές προκαταλήψεις και δογματικές αντιλήψεις ενός ατόμου. Κάποιοι άνθρωποι βλέπουν μια ευκαιρία για προσωπική εξέλιξη, με την προώθηση μιας «νέας οπτικής» στην Αγία Γραφή. (Δείτε την περιγραφή των ψευδοδιδάσκαλων στην επιστολή του Ιούδα.)

6. Χωρίς ωριμότητα. Όταν οι Χριστιανοί δεν ωριμάζουν όπως πρέπει, επηρεάζεται ο τρόπος που χειρίζονται τον Λόγο του Θεού. «Γάλα σάς πότισα, και όχι στερεή τροφή• επειδή, δεν μπορούσατε ακόμα να τη δεχθείτε• αλλά, ούτε τώρα ακόμα μπορείτε• για τον λόγο ότι, είστε ακόμα σαρκικοί …» (Α΄ Κορινθίους 3:2-3). Ένας ανώριμος Χριστιανός δεν είναι έτοιμος για το «κρέας» του Λόγου του Θεού. Να σημειωθεί ότι η απόδειξη της σαρκικότητας των Κορινθίων είναι ο διχασμός στην εκκλησία τους.

7. Αδικαιολόγητη έμφαση στην παράδοση. Μερικές εκκλησίες ισχυρίζονται ότι πιστεύουν στην Αγία Γραφή αλλά η ερμηνεία τους φιλτράρεται πάντα μέσα από τις καθιερωμένες παραδόσεις των εκκλησιών τους. Όπου η παράδοση και η διδασκαλία της Αγίας Γραφής βρίσκεται σε σύγκρουση, δίνεται προτεραιότητα στην παράδοση. Αυτό αναιρεί ουσιαστικά την εξουσία του Λόγου και παρέχει υπεροχή στην ηγεσία της εκκλησίας.

Στα βασικά σημεία, η Αγία Γραφή είναι απολύτως σαφής. Δεν υπάρχει τίποτα διφορούμενο για την θεότητα του Χριστού, την πραγματικότητα του παραδείσου και της κόλασης, και την κατά χάρη σωτηρία μέσω της πίστης. Σε κάποια θέματα μικρότερης σημασίας, ωστόσο, η διδασκαλία της Αγίας Γραφής είναι λιγότερο σαφής και αυτό φυσικά οδηγεί σε διαφορετικές ερμηνείες. Για παράδειγμα, δεν έχουμε άμεση βιβλική εντολή για την συχνότητα της θείας κοινωνίας ή το στυλ της μουσικής που πρέπει να χρησιμοποιούμε. Ειλικρινείς Χριστιανοί, μπορεί να έχουν διαφορετικές ερμηνείες για τα κείμενα που αφορούν περιφερειακά ζητήματα.

Το σημαντικό είναι να είσαι δογματικός όπου η Αγία Γραφή είναι και να αποφεύγεις να είσαι δογματικός όπου η Αγία Γραφή δεν είναι. Οι εκκλησίες θα πρέπει να προσπαθούν να ακολουθήσουν το μοντέλο της πρώτης εκκλησίας στην Ιερουσαλήμ: «Και έμεναν σταθερά στη διδασκαλία των αποστόλων, και στην κοινωνία, και στην κοπή τού άρτου και στις προσευχές» (Πράξεις 2:42). Υπήρχε ενότητα στην πρώτη εκκλησία γιατί ήταν σταθεροί στη διδασκαλία των αποστόλων. Θα υπάρξει στην εκκλησία ξανά ενότητα όταν θα επιστρέψουμε στην διδαχή των αποστόλων και παραιτηθούμε από άλλες διδαχές, μόδες, κόλπα που έχουν παρεισφρήσει στην εκκλησία.



Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα



Γιατί υπάρχουν τόσες διαφορετικές Χριστιανικές ερμηνείες;