Γιατί ο Θεός απαιτούσε θυσίες ζώων στη Παλαιά Διαθήκη;




Ερώτηση: Γιατί ο Θεός απαιτούσε θυσίες ζώων στη Παλαιά Διαθήκη;

Απάντηση:
Ο Θεός απαιτούσε θυσίες ζώων για να παρέχει προσωρινή άφεση αμαρτιών, προμηνύοντας την τέλεια και πλήρης θυσία του Ιησού Χριστού (Λευιτικό 4:35, 5:10). Οι θυσίες των ζώων είναι ένα σημαντικό θέμα που βρίσκεται παντού στη Γραφή γιατί «χωρίς χύση αίματος δεν γίνεται άφεση» (Προς Εβραίους 9:22). Όταν ο Αδάμ και η Εύα αμάρτησαν ο Θεός σκότωσε κάποια ζώα για να τους παρέχει ρουχισμό (Γένεση 3:21). Ο Κάιν και ο Άβελ έφεραν θυσίες ενώπιον του Θεού. Η θυσία του Κάιν δεν έγινε δεκτή γιατί έφερε καρπούς ενώ η θυσία του Άβελ έγινε δεκτή γιατί ήταν «τα πρωτότοκα των προβάτων του» (Γένεση 4:4-5). Μετά την υποχώρηση των υδάτων, ο Νώε θυσίασε ζώα στον Θεό (Γένεση 8:20-21).

Ο Θεός διέταξε το έθνος του Ισραήλ να κάνει πολυάριθμες θυσίες σύμφωνα με συγκεκριμένες διαδικασίες που όρισε ο Θεός. Πρώτον, το ζώο έπρεπε να είναι άμωμο. Δεύτερον, το πρόσωπο που πρόσφερε τη θυσία έπρεπε να ταυτιστεί με το ζώο. Τρίτον, το πρόσωπο που πρόσφερε τη θυσία έπρεπε να θανατώσει το ζώο. Όταν γινόταν με πίστη, αυτή η θυσία παρείχε άφεση αμαρτιών. Μια άλλη θυσία που ορίστηκε την Ημέρα της Εξιλέωσης, περιγράφεται στο Λευιτικό κεφ 16, δείχνει την άφεση και την αφαίρεση των αμαρτιών. Ο αρχιερέας έπρεπε να πάρει δύο τράγους για θυσία περί αμαρτίας. Ο ένας από τους τράγους έπρεπε να θυσιαστεί ως προσφορά περί αμαρτίας για τον λαό του Ισραήλ (Λευιτικό 16:15) ενώ ο άλλος αφήνονταν ελεύθερος στην έρημο (Λευιτικό 16:20-22). Η προσφορά περί αμαρτίας παρείχε άφεση αμαρτιών ενώ ο άλλος τράγος παρείχε την αφαίρεση της αμαρτίας.

Γιατί λοιπόν, δεν προσφέρουμε πλέον θυσίες ζώων σήμερα; Οι θυσίες ζώων σταμάτησαν γιατί ο Ιησούς Χριστός ήταν η έσχατη και τέλεια θυσία. Ο Ιωάννης ο Βαπτιστής το αναγνώρισε αυτό όταν είδε τον Ιησού να έρχεται για να βαπτιστεί και είπε «Δέστε, ο Αμνός τού Θεού, που σηκώνει την αμαρτία τού κόσμου» (Κατά Ιωάννη 1:29). Μπορεί να αναρωτιέστε, γιατί ζώα; Τι κακό έκαναν; Αυτό είναι το νόημα - εφόσον δεν έκαναν κάτι κακό, πέθαιναν στη θέση αυτού που πρόσφερε την θυσία. Ο Ιησούς Χριστός επίσης δεν έκανε κάτι κακό αλλά πρόθυμα πρόσφερε τον Εαυτό Του να πεθάνει για τις αμαρτίες της ανθρωπότητας (Α΄ Τιμόθεον 2:6). Ο Ιησούς Χριστός πήρε πάνω Του τις αμαρτίες μας και πέθανε στην θέση μας. Όπως το Β΄ Κορινθίους 5:21 λέει «Επειδή, εκείνον που δεν γνώρισε αμαρτία, τον έκανε για χάρη μας αμαρτία, για να γίνουμε εμείς δικαιοσύνη τού Θεού διαμέσου αυτού.» Διαμέσου της πίστης στο επίτευγμα του Ιησού Χριστού πάνω στο σταυρό, μπορούμε να λάβουμε άφεση αμαρτιών.

Συνοψίζοντας, οι θυσίες των ζώων ορίστηκαν από τον Θεό έτσι ώστε ο ενδιαφερόμενος να μπορεί να λάβει άφεση αμαρτιών. Το ζώο εξυπηρετούσε ως αντικαταστάτης – αυτό σημαίνει ότι το ζώο πέθαινε στη θέση του αμαρτωλού. Η άφεση αμαρτιών ήταν προσωρινή, γι’ αυτό οι θυσίες χρειαζόταν να προσφέρονται ξανά και ξανά. Οι θυσίες των ζώων σταμάτησαν με τον Ιησού Χριστό. Ο Ιησούς Χριστός ήταν η έσχατη θυσία μια για πάντα (Προς Εβραίους 7:27) και είναι τώρα ο μοναδικός μεσίτης μεταξύ του Θεού και της ανθρωπότητας (Α΄ Τιμόθεον 2:5). Οι θυσίες των ζώων προμήνυαν την θυσία του Χριστού για μας. Η βάση πάνω στην οποία μια θυσία ζώου μπορούσε να παρέχει άφεση αμαρτιών είναι ο Χριστός που θα θυσίαζε τον Εαυτό Του για τις αμαρτίες μας, προσφέροντας την συγχώρεση που οι θυσίες των ζώων μπορούσαν μόνο να απεικονίζουν και να προμηνύουν.



Επιστροφή στην Ελληνική αρχική σελίδα



Γιατί ο Θεός απαιτούσε θυσίες ζώων στη Παλαιά Διαθήκη;