Ո՞րն է Աստուածաշունչը ճիշտ սերտելու եղանակը:



Հարց. Ո՞րն է Աստուածաշունչը ճիշտ սերտելու եղանակը:

Պատասխան.
Աստուածաշնչեան հատուածի իմաստը որոշելը հաւատացեալի կեանքի ամենակարեւոր գործերից մէկն է: Աստուած մեզ չի պատուիրում պարզապէս կարդալ Սուրբ Գիրքը. մենք պարտաւոր ենք նաեւ սերտել եւ ճիշտ կիրառել այն (Բ Տիմոթէոս 2.15): Աստուածաշունչը սերտելը դժուարին գործ է: Սուրբգրային տեքստի թռուցիկ աչքի անցկացումը երբեմն կարող է յանգեցնել շատ մոլար եզրակացութիւնների: Հետեւաբար խիստ կարեւոր է հասկանալ մի քանի սկզբունք սուրբգրային տեքստի ճիշտ իմաստը յայտնաբերելու համար:

Նախ՝ Աստուածաշունչը սերտող աշակերտը պէտք է աղօթի եւ խնդրի Սուրբ Հոգուն ըմբռնողութիւն տալ, քանզի դա հէնց Սուրբ Հոգու գործառույթներից մէկն է: «Բայց երբ Նա՝ ճշմարտութեան Հոգին գայ, Նա ձեզ ամէն ճշմարտութեան մէջ կառաջնորդի, որովհետեւ Իր անձից չի խօսի, այլ կասի, ինչ որ լսի. եւ գալիք բաները կպատմի ձեզ» (Յովհ. 16.13): Ինչպէս որ Սուրբ Հոգին առաջնորդել է առաքեալներին Նոր Կտակարանը գրելու, այնպէս էլ առաջնորդում է ընթերցողներին Սուրբ Գիրքը հասկանալու: Յիշենք, որ Աստուածաշունչը Աստուծոյ գիրքն է, եւ պիտի Նրանից իմանանք Իր գրքի իմաստը: Եթէ դուք քրիստոնեայ էք, ապա Սուրբ Գրոց հեղինակը՝ Սուրբ Հոգին, բնակւում է ձեր մէջ եւ ուզում է, որ հասկանաք Իր գրածը:

Երկրորդ՝ չի կարելի աստուածաշնչեան խօսքը կտրել իր միջավայրից եւ իմաստը փնտրել այդ խօսքի շրջարկից (համատեքստ) դուրս: Միշտ պէտք է կարդալ նաեւ նախորդ եւ յաջորդ համարներն ու գլուխները, որպէսզի շրջարկը պարզ լինի: Սուրբ Գիրքը բխում է Աստծուց (Բ Տիմոթէոս 3.16, Բ Պետրոս 1.21), բայց Աստուած մարդկանց միջոցով է գրի առել: Այս անձինք որոշակի թեմա ունէին իրենց մտքում, գրելու նպատակ եւ որոշակի խնդիր, որին դիմում էին: Անհրաժեշտ է կարդալ նաեւ Աստուածաշնչի այս կամ այն գրքի գրման հէնքը՝ ով է գրել, ում է գրուել, երբ եւ ինչու: Նաեւ թոյլ տանք, որ տեքստը խօսի իր մասին. մարդիկ երբեմն իրենց սեփական իմաստն են վերագրում բառերին, որպէսզի իրենց ուզած մեկնութիւնն ունենան:

Երրորդ՝ չփորձենք լիովին անկախ լինել Սուրբ Գրքի սերտողութեան մէջ: Մեծամտութիւն է կարծել, թէ ուրիշների կատարած ուսումնասիրութիւնը (երբեմն մի ամբողջ կեանք տեւողութեամբ) չի կարող օգնել մեզ մեր սերտողութեան մէջ: Ոմանք սխալաբար են մօտենում Աստուածաշնչին այն համոզմունքով, թէ ապաւինում են միայն Սուրբ Հոգուն եւ ի վիճակի են յայտնաբերել Աստուածաշնչի բոլոր ծածուկ ճշմարտութիւնները: Քրիստոս տուեց մարդկանց Սուրբ Հոգին, ով Իր հերթին հոգեւոր պարգեւներ է բաշխում Քրիստոսի մարմնում, եւ այդ պարգեւներից մէկն էլ ուսուցանելն է (Եփեսացիս 4.11-12, Ա Կորնթացիս 12.28): Այս ուսուցիչները՝ վարդապետները, տրուած են Տիրոջից՝ օգնելու մեզ, որպէսզի ճիշտ հասկանանք եւ հնազանդուենք սուրբգրային Խօսքին: Միշտ օգտակար է նաեւ Սուրբ Գիրքը սերտել այլ հաւատացեալների հետ, միմեանց օգնելով՝ ըմբռնելու եւ կիրառելու Աստուծոյ Խօսքի ճշմարտութիւնը:

Այսպիսով՝ ո՞րն է Աստուածաշունչը սերտելու ճիշտ եղանակը: Առաջին՝ աղօթքով եւ խոնարհաբար ապաւինենք Սուրբ Հոգուն մեզ ըմբռնողութիւն շնորհելու: Երկրորդ՝ Աստուածաշունչը սերտենք իր շրջարկում՝ չմոռանալով, որ Սուրբ Գիրքը մեկնում է ինքն իրեն: Երրորդ՝ յարգենք այլ քրիստոնեաների ջանքերը՝ անցեալ եւ ներկայ, ովքեր նոյնպէս փորձել են պատշաճ կերպով սերտել Աստուածաշունչը: Յիշե՛նք, Աստուածաշնչի հեղինակը Աստուած է եւ Նա կամենում է, որ հասկանանք այն:



Վերադառնալ հայերէն սկզբնաէջ


Ո՞րն է Աստուածաշունչը ճիշտ սերտելու եղանակը: